ΠΡΟΣ: Τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Συνταξιούχων Πολιτικών Δημοσίων Υπαλλήλων Πιερίας.
ΘΕΜΑ: Υποβολή Παραίτησης από το αξίωμα του Προέδρου του Δ.Σ.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Με την παρούσα επιστολή, καταθέτω εγγράφως και αμετάκλητα την παραίτησή μου αποκλειστικά και μόνο από το αξίωμα του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου. Θέλω να ξεκαθαρίσω από την πρώτη στιγμή ότι δεν εγκαταλείπω τον Σύνδεσμό μας· παραμένω κανονικά στη θέση μου ως εκλεγμένο, τακτικό μέλος του Δ.Σ., τιμώντας την εμπιστοσύνη και την ψήφο των μελών μας, τα οποία δεν θα πρόδιδα ποτέ.
Η απόφασή της παραίτησής μου, δεν είναι προϊόν φυγομαχίας, αλλά μια βαθιά οδυνηρή και συναισθηματικά φορτισμένη επιλογή. Τονίζω εδώ ότι αναγκάζομαι (λόγω του κλίματος μηδενικής συναίνεσης που επικρατεί μέσα στο ΔΣ από την πλευρά της αντιπολίτευσης) να αποχωρήσω από την προεδρία για να προστατεύσω την προσωπική μου αξιοπρέπεια, την ψυχική και σωματική μου υγεία, αλλά και για να εκτονώσω μια τεχνητή κρίση που πλήττει βάναυσα τον ίδιο τον Σύνδεσμό μας.
Όταν αναδείχθηκα στη θέση του Προέδρου, το όραμά μου ήταν ξεκάθαρο: να προσφέρω εθελοντικά με όλες μου τις δυνάμεις στους συναδέλφους μας συνταξιούχους, που έχουν δώσει τη δική τους μακρά πορεία στην υπηρεσία του δημοσίου. Είχα τόσα πολλά ακόμη να δώσω, τόσες ιδέες και σχέδια για την αναβάθμιση του Συνδέσμου μας, τα οποία όμως έμειναν στα χαρτιά. Θέλω να ειπωθεί όλη η αλήθεια με το όνομά της: ο αποκλειστικός λόγος που δεν μπόρεσα να προσφέρω όλα όσα οραματίστηκα και μπορούσα να δώσω στον Σύνδεσμο, ήταν η μεθοδευμένη συστηματική υπονόμευση από συγκεκριμένα μέλη της αντιπολίτευσης του Δ.Σ.
Παρά το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία του Συμβουλίου (οι 4 από τους 7 συμβούλους) στάθηκε στο πλευρό μου με συγκινητική συνέπεια, δημοκρατικό ήθος και έμπρακτη στήριξη σε κάθε καλή πρωτοβουλία, η ομαλή διοίκηση και η παραγωγή έργου κατέστησαν αδύνατες. Συγκεκριμένα μέλη της μειοψηφίας του Δ.Σ. — ο κ. Ντελής Μιχαήλ, ο κ. Ριαλάς Γεώργιος και η κ. Κυριαζή Ιφιγένεια—
κινούμενοι από προφανή προσωπικά κίνητρα, με άγριες διαθέσεις, εμμονές και μια βαθιά πικρία για το αποτέλεσμα των εκλογών που με ανέδειξε στη θέση του Προέδρου, επέλεξαν τον δρόμο του ανέντιμου προσωπικού πολέμου αντί της θεσμικής συνεργασίας.
Είναι ακόμη πιο θλιβερό, απογοητευτικό και ασύμβατο με τον ρόλο της, το γεγονός ότι η κ. Κυριαζή Ιφιγένεια, η οποία κατείχε τη θεσμική θέση της Γραμματέως του Δ.Σ., πρωτοστάτησε σε αυτόν τον πόλεμο, μετατρέποντας ένα αξίωμα ευθύνης σε εργαλείο εξόντωσης. Η απογοήτευσή μου είναι βαθύτατα προσωπική, καθώς εγώ ο ίδιος την είχα τιμήσει με την ψήφο μου, τόσο για να εκλεγεί στο Διοικητικό Συμβούλιο όσο και για να αναλάβει το αξίωμα της Γραμματέως του Συνδέσμου μας, προσδοκώντας μια έντιμη και εποικοδομητική
συνεργασία μαζί της. Το να δέχεσαι έναν τέτοιο ανέντιμο πόλεμο από έναν άνθρωπο που εσύ ο ίδιος πίστεψες, στήριξες και ανέδειξες σε κορυφαίες θέσεις ευθύνης, κάνει αυτή την προδοσία ακόμα πιο βαριά, άδικη και οδυνηρή.
Αυτοί οι τρεις άνθρωποι (της αντιπολίτευσης) έστησαν ένα μόνιμο ανάχωμα σε κάθε δημιουργική μου προσπάθεια, στερώντας από τους συνταξιούχους μέλη μας τις υπηρεσίες και τις δραστηριότητες που δικαιούνταν. Εξαιτίας της δικής τους στείρας άρνησης και της διαρκούς παρακώλυσης εργασιών στο Σύνδεσμο, ακυρώθηκαν πολλές ενημερωτικές εκδηλώσεις, θεσμικές ομιλίες και προγραμματισμένες εκδρομές που θα έδιναν χαρά στα μέλη του Συνδέσμου μας. Ακόμα και αυτή η στοιχειώδης λειτουργία του γραφείου μας σαμποταρίστηκε, καθώς μπλόκαραν όλες τις εργασίες συντήρησης – ανακαίνισης και αγοράς βασικού εξοπλισμού του γραφείου —όπως τον απαραίτητο Ηλεκτρονικό Υπολογιστή, τον Σαρωτή εγγράφων, τον Εκτυπωτή κλπ— αφήνοντας τον Σύνδεσμο τεχνολογικά ανήμπορο, μόνο και μόνο για να μην περάσει καμία εισήγηση της Προεδρίας.
Το τίμημα αυτής της τοξικότητας το πλήρωσα ακριβά σε προσωπικό και ανθρώπινο επίπεδο. Σε κάθε συνεδρίαση, βρισκόμουν αντιμέτωπος όχι με τεκμηριωμένη κριτική, αλλά με μια ενορχηστρωμένη φασιστική προσπάθεια ψυχικής μου εξόντωσης. Οι συνεχείς συκοφαντίες και οι προσβολές που δέχτηκα από τα συγκεκριμένα μέλη της αντιπολίτευσης έχουν πάρει σοβαρή μορφή τραμπουκισμού και ψυχολογικής βίας που πλήττει την αξιοπρέπειά μου, την ηρεμία μου και την κοινωνική μου εικόνα. Έζησα στιγμές στις συνεδριάσεις του ΔΣ που με γέμισαν θλίψη και απογοήτευση: προγραμματισμένες φωνασκίες, ύβρεις, συνεχείς συκοφαντίες και προσβολές, άναρχες κραυγές με ουρλιαχτά και μια διαρκή, σκόπιμη παρακώλυση των εργασιών (σηκώνονταν όρθιοι, ούρλιαζαν και χτυπούσαν το γραφείο σαν αγρίμια) δημιουργούσαν τέτοια
κατάσταση, που με ανάγκαζε με σφιγμένη καρδιά να διακόπτω τις συνεδριάσεις.
Είναι βαθιά υποτιμητικό και ψυχοφθόρο να θέλεις να προσφέρεις (εθελοντικά) τον χρόνο και την ψυχή σου και να εισπράττεις τέτοιο μένος, βλέποντας παράλληλα τον Σύνδεσμο συνταξιούχων, να κρατείται όμηρος των προσωπικών σκοπιμοτήτων τους.
Αρνούμαι πλέον να γίνομαι ο σάκος του μποξ, του κάθε τυχάρπαστου και ψυχασθενή, για τις παράλογες και εμμονικές ιδέες του ή για τις προσωπικές του φιλοδοξίες και να σπαταλώ τις δυνάμεις μου σε έναν άγονο πόλεμο λάσπης, αντί για το καλό των συνταξιούχων συναδέλφων μας. Αποχωρώ από τη θέση του Προέδρου με το κεφάλι ψηλά, στερώντας από τους συγκεκριμένους επικριτές το μοναδικό τους «επιχείρημα», το οποίο δεν ήταν άλλο από τη στοχοποίηση του προσώπου μου.
Φεύγω με την συνείδησή μου απόλυτα ήσυχη ότι έπραξα το μέγιστο δυνατό κάτω από τις πιο αντίξοες, άδικες, φασιστικές και εχθρικές συνθήκες που δημιούργησε η μειοψηφία μέσα στο ΔΣ.
Από τη νέα μου θέση, ως απλό μέλος του Δ.Σ., θα συνεχίσω να μάχομαι και να στηρίζω με την ψήφο μου κάθε θετική πρωτοβουλία της πλειοψηφίας για το καλό του Συνδέσμου και των συνταξιούχων.
Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου τους συμβούλους της πλειοψηφίας που έγιναν το στήριγμά μου στις δύσκολες ώρες, καθώς και όλα τα μέλη του Συνδέσμου μας για την ιδιαίτερη αγάπη και την εμπιστοσύνη με την οποία με περιέβαλαν.
Με βαθιά τιμή και συγκίνηση,
Γκούτζιος Δημήτριος
Ο Απερχόμενος Πρόεδρος
14 Οκτωβρίου 2026
