Του Αναστάσιου Λαζ. Αλιβάνογλου, *
Ο Άγιος Πορφύριος, ο οποίος διέθετε χάρισμα να βλέπει βαθιά μέσα στη γη, για ύπαρξη νερού, αρχαίων τάφων και αρχαιολογικών ευρημάτων, υπέδειξε σε κάποια πνευματικά του παιδιά, ότι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, βρίσκεται στην Κονταριώτισσα της Κατερίνης, κοντά σε ένα βυζαντινό εκκλησάκι, που είναι αφιερωμένο στην Παναγία (Παναγία Κονταριώτισσα). Βέβαια, το χάρισμά του αυτό, είχε επιβεβαιωθεί από αναρίθμητες μαρτυρίες ευλαβών προσκυνητών, οι οποίοι συνέρρεαν στο κελί του, για να τους υποδείξει κάποια λύση στα ποικίλης ύλης προβλήματά τους.
Η εκτίμηση του ακριβούς τόπου ταφής του Μακεδόνα στρατηλάτη
Αν λάβουμε την εκδοχή του Αγίου ως αληθή, τίθεται ένα ερώτημα. Ποιο είναι το ακριβές σημείο στην Κονταριώτισσα, στο οποίο θάφτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος; Σύμφωνα με την προσωπική μας εκτίμηση, η οποία βέβαια δεν στηρίζεται σε ιστορικές αναφορές, αλλά απορρέει από την παρατήρηση των γεωπολιτικών εξελίξεων, ο τάφος ενδεχομένως να βρίσκεται κάτω από το μοναστήρι του Οσίου Εφραίμ του Σύρου, το οποίο είναι χτισμένο πάνω σε ένα ύψωμα. Πιθανολογούμε, ότι το έχτισαν εκεί σκόπιμα, για να αποπροσανατολίσουν τους αρχαιολόγους, με απώτερο στόχο, την αποτροπή τυχόν ανασκαφών, για την ανεύρεσή του. Ενδεχομένως, στην ίδια λογική αντιπερισπασμού, μπορεί να κινείται και η δήλωση της βυζαντινολόγου/ιστορικού κας Αρβελέρ, η οποία υπέδειξε τη Βεργίνα, ως το πιο πιθανό σημείο ταφής, γεγονός που κρατάει μακριά το ενδιαφέρον των αρχαιολόγων, από την Κονταριώτισσα. Φυσικά, αυτή ήταν μία άποψη, που είχε εκφράσει και στο παρελθόν, το οποίο ίσως κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν, παίρνοντάς της συνέντευξη, σε μια πολύ κρίσιμη χρονική περίοδο, για να πετύχουν το στόχο τους, εκμεταλλευόμενοι την φήμη της διακεκριμένης ιστορικού.
Τα επιχειρήματα που συνηγορούν υπέρ της ταφής κάτω από το μοναστήρι
Ένα επιχείρημα που ενισχύει την παραπάνω άποψη, είναι η αφύσικα επιβλητική όψη, η ομορφιά και η ευμάρεια του εν λόγω μοναστηριού, που σε καμία περίπτωση δεν αρμόζει, στα ιδεώδη της μοναχικής πολιτείας. Ποια άραγε είναι η πηγή των χρημάτων, που δαπανήθηκαν για την δημιουργία αυτών των εντυπωσιακών εγκαταστάσεων; Ας μην ξεχνάμε ότι βρίσκεται σε μια επαρχιακή πόλη και ότι δεν διαθέτει κάποιον “κράχτη”, για να προσελκύσει πολύ κόσμο. Για λόγους σύγκρισης, το αντιπαραβάλλουμε με το μοναστήρι της Σουρωτής, στο οποίο βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Παϊσίου, που έχει φήμη και το επισκέπτονται άνθρωποι, από όλη την Ελλάδα. Παρ’ όλη τη διαφορά δυναμικής, το δεύτερο, δεν έχει την εντυπωσιακή δομή του μοναστηριού της Κονταριώτισσας. Πως οι μοναχές της Κατερίνης, κατάφεραν και έκαναν ένα τέτοιο οικοδομικό κατασκεύασμα μόνες τους, με τα πενιχρά μέσα που διέθεταν; Θα μου πείτε βέβαια “Ο Θεός…”. Ίσως δεν είναι τυχαίο, το ότι η ηγουμένη Αικατερίνη, ήταν πνευματικό παιδί του Αγίου Πορφυρίου, τον οποίο μάλιστα γνώριζε για περίπου 17 χρόνια, όπως η ίδια συχνά ανέφερε.
Η λογική αυτών που ήθελαν να αποπροσανατολίσουν τους Έλληνες, για να μην καταλάβουν που βρίσκεται ο τάφος, συνοψίζεται στον εξής εύλογο προβληματισμό: “Είναι δυνατόν να ήξερε ο Άγιος την ακριβή τοποθεσία του τάφου και να άφηνε τις μοναχές να χτίσουν το μοναστήρι ακριβώς από πάνω;”. Το τελευταίο, θα αποτελούσε ένα ισχυρό επιχείρημα, για την απόδειξη της “αθωότητας” της Μονής. Να σημειωθεί, ότι σε αντίστοιχη περίπτωση, ένας προσκυνητής είχε συμβουλευτεί τον Άγιο, για την αγορά ενός οικοπέδου και εκείνος τον απέτρεψε, λέγοντάς του ότι από κάτω, είχε αρχαίους τάφους και ότι αν το αγόραζε θα έβρισκε τον μπελά του από την αρχαιολογική υπηρεσία. Τελικά, εκείνος δεν τον άκουσε και προχώρησε στην αγορά. Το αποτέλεσμα ήταν, ότι βρήκε πέντε αρχαίους τάφους, ενώ έσκαβε για τα θεμέλια του κτίσματος, που ήθελε να φτιάξει. Εμείς εκτιμούμε, ότι ο Άγιος δεν γνώριζε για την ακριβή τοποθεσία που χτίστηκε το μοναστήρι, διότι εκείνο φτιάχτηκε το 1983, ενώ ο ίδιο έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών, το 1991. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του μάλιστα, ήταν πολύ άρρωστος και κατάκοιτος. Πολύ πιθανόν να μην επισκέφτηκε ποτέ τη εν λόγω Ιερά Μονή.
Οι πιθανοί λόγοι απόκρυψης του τάφου και οι παράξενες συμπτώσεις
Ένα πιθανό σενάριο είναι, ότι επενδύθηκαν χρήματα από παράγοντες του εξωτερικού, με σκοπό να δημιουργηθεί ένα αρχιτεκτονικό στολίδι στην περιοχή της Πιερίας, στο οποίο δύσκολα θα επενέβαινε κάποιος, για να διενεργήσει ανασκαφές, φθείροντάς το. Φυσικά, οι μοναχές θα αντιδρούσαν σε κάτι τέτοιο, ενώ θα ξεσήκωναν και τον κόσμο, για να διαμαρτυρηθούν, που κάποιοι θα προσπαθούσαν να καταστρέψουν ένα πνευματικό προπύργιο και συνάμα μία τουριστική ατραξιόν του τόπου. Εδώ, θα έπρεπε να αναφερθεί και ο αποθαρρυντικός παράγοντας της ιεροσυλίας, σε περίπτωση που οι ανασκαφές θα χρειαζόταν να προχωρήσουν, στο σημείο ακριβώς κάτω από τον κεντρικό ναό της Μονής. Σίγουρα, θα υπήρχαν έντονες διαμαρτυρίες, για την βεβήλωση του ιερού αυτού Οίκου. Βέβαια, δεν θα πρέπει να παραληφθεί και μια παράξενη σύμπτωση, η οποία συνηγορήσει υπέρ της παραπάνω εκδοχής. Το μοναστήρι είναι το μοναδικό στον κόσμο, που είναι αφιερωμένο στον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο Η καταγωγή αυτού του Οσίου (δηλ., η Συρία), παραπέμπει στις εκστρατείες που έκανε ο Μέγας Αλέξανδρος, στη περιοχή της Γεωγραφικής Συρίας, υπονοώντας, ότι εκεί κρύβεται ο μεγάλος Μακεδόνας βασιλιάς. Μελλοντικά, ίσως θα αποτελούσε και ένα υποβοηθητικό στοιχείο, για την πιθανή εγκατάσταση Σύριων (μουσουλμάνων) μεταναστών στην περιοχή, μετά από μια ενδεχόμενη εισβολή των Τούρκων στην Μακεδονία. Με δεδομένο αυτό, το μοναστήρι εύκολα θα μπορούσε να μετατραπεί σε τζαμί, για την εξυπηρέτηση των αναγκών, των μουσουλμανικών πληθυσμών. Τα στοιχεία του εξωτερικού διακόσμου της κεντρικής πύλης του μοναστηριού άλλωστε, μοιάζουν και με τους πύργους του Ρούμελι Χισάρ, της Κωνσταντινούπολης.
Ένα άλλο σημαντικό επιχείρημα, αποτελεί και το γεγονός, ότι στις 22 Ιουλίου 2021 (ώρα 14:22), αναρτήθηκε (γραπτώς) στο ειδησεογραφικό σας site η συνέντευξη με την αρχαιολόγο Λιάνα Σουβαλτζή, η οποία έγινε γνωστή από τις ανασκαφές που έκανε στην Αίγυπτο, για την ανεύρεση του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Η εν λόγω συνέντευξη, αφορούσε την πορεία των ερευνών της αρχαιολόγου και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε σε αυτήν την προσπάθεια, από τον κρατικό μηχανισμό. Η περίεργη σύμπτωση εδώ είναι, ότι η συνάντηση με τη δημοσιογράφο έγινε “τυχαία”, στο μοναστήρι του Οσίου Εφραίμ του Σύρου, στην Κονταριώτισσα. Φυσικά, αυτό δημιουργεί αμέσως τον απαραίτητο συνειρμό, για τη σύνδεση του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με το εν λόγω μοναστήρι. Ένα άλλο σημείο, που θα έπρεπε να τονιστεί είναι, ότι η διενέργεια και η απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης, πιθανώς θα απαιτούσαν αρκετό χρόνο για τη διεκπεραίωσή τους. Συνεπώς, εκτιμούμε ότι η διεξαγωγή της συνομιλίας πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη ημέρα, 21 Ιουλίου 2021 και όχι την ημέρα ανάρτησης του άρθρου στο διαδίκτυο. Αν όντως είναι έτσι, αυτή η ημερομηνία, αποτελεί την επόμενη ημέρα, από την επέτειο της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο, που συνέβη στις 20 Ιουλίου 1974, το οποίο μπορεί να μην είναι τόσο αθώα ή τυχαία επιλογή. Βέβαια, με δεδομένο ότι στην Ελλάδα τα πάντα γίνονται “τυφλά”, βάσει εντολών από ανώτερους, εικάζουμε, ότι τόσο η δημοσιογράφος, όσο και η κα Σουβαλτζή, δεν είχαν ουδεμία ανάμειξη με το γεωπολιτικό κομμάτι του ζητήματος και ότι απλά διέθεσαν τον χρόνο τους, για την ολοκλήρωση μιας τυπικής συνέντευξης ρουτίνας.
Η γεωπολιτική ερμηνεία των γεγονότων
Εδώ, θα έπρεπε να αναλογιστούμε, τον λόγο για τον οποίο τα συστήματα λήψης αποφάσεων του εξωτερικού, επέλεξαν την απόκρυψη του τάφου, με αυτόν τον συγκεκριμένο τρόπο. Ποιος είναι ο λόγος, δηλαδή, που έφτιαξαν ένα Ορθόδοξο μοναστήρι από πάνω, ενώ θα μπορούσαν να πετύχουν το ίδιο και με άλλη μέθοδο (πχ φτιάχνοντας μία στρατιωτική βάση); Η εκτίμηση μας είναι, ότι υπάρχουν και άλλοι στόχοι, που πιθανώς να επιτυγχάνονται μέσα από αυτήν την επιλογή. Αν και εκτιμούμε, ότι είναι αδύνατον να αποκρυπτογραφήσουμε πλήρως το υποβόσκον σχέδιο, το οποίο ίσως είναι δαιδαλώδες, θα αναφέρουμε μία μόνο πιθανή πτυχή του. Εικάζουμε, ότι ένας από τους στόχους είναι και η υποβάθμιση του Χριστιανικού φρονήματος των Ελλήνων και η μείωση της έντασης του θρησκευτικού φανατισμού, με στόχο την ευκολότερη εισροή άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων (κυρίως μουσουλμανικών) στην περιοχή. Λαμβάνοντας υπόψιν τις διάφορες εξελίξεις της επικαιρότητας, όπως είναι η δημιουργία εγκαταστάσεων φιλοξενίας χιλιάδων μουσουλμάνων προσφύγων στη Μακεδονία, η αύξηση της δύναμης και της επιρροής της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, η απαίτηση για δημιουργία τζαμιού στη Θεσσαλονίκη, λόγω της αύξησης του μουσουλμανικού πληθυσμού, η οθωμανοποίηση και συνάμα η έντονη επιρροή των Τούρκων στην Αλβανία, στην οποία μάλιστα έχουν δημιουργήσει στρατιωτικές βάσεις (απειλούμαστε πλέον και από το Ιόνιο), δείχνουν μια τάση της Τουρκίας να κυριαρχήσει στον ευρύτερο Μακεδονικό χώρο. Για να το επιτύχουν όμως αυτό, χρειάζεται κάποια προεργασία δεκαετιών. Πρέπει πρώτα να ξεθωριάσουν, όλα τα εθνικά σύμβολα και οι αξίες, για να γίνει η αποδοχή της νέας μουσουλμανικής πραγματικότητας, από τους Έλληνες. Ένα από τα γεωπολιτικά τρικ, που ίσως θα χρησιμοποιηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση, είναι και η εκ προοιμίου ανέγερση Χριστιανικών οικοδομημάτων, πάνω από σπουδαία κρυμμένα αρχαιολογικά ευρήματα.
Η κορωνίδα φυσικά αυτών, είναι και ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όταν θα έρθει ο Τούρκος κατακτητής, στην προσπάθειά του να δημιουργήσει τζαμιά στην θέση των Χριστιανικών κτισμάτων, θα ανακαλύψει τυχαία και θα αναδείξει τους αρχαίους θησαυρούς που βρίσκονται από κάτω, επιρρίπτοντας τις ευθύνες για την καταφανή συγκάλυψή τους, στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Θα ανακοινώσουν δηλαδή στους Έλληνες το εξής: “Είδατε τι έκανε τόσα χρόνια η Εκκλησία σας, που την υπερασπίζεστε κιόλας; Έκρυβε επιμελώς τα αρχαία ευρήματα, κάτω από μοναστήρια και εκκλησίες, για να μην αναδειχτούν σε όλον τον κόσμο. Χρησιμοποίησαν τακτικές σκοταδισμού, για να υποβαθμίσουν το ελληνικό στοιχείο. Εμείς, παρόλο που είμαστε Τούρκοι, τα σεβόμαστε και τα αναδεικνύουμε!”. Σε αυτό το σημείο, μπορεί να αναμείξουν και τον λαοφιλή Άγιο Πορφύριο, λέγοντας ότι αυτός ίσως ήταν ο υπεύθυνος για την εν λόγω συγκάλυψη, αφού υπήρξε ο πρώτος, που ανέφερε ότι ο τάφος ήταν εκεί. Στο ίδιο μήκος κύματος, ίσως κινείται και η (ίσως κατασκευασμένη) δημοφιλία του Αγίου Παϊσίου, του οποίου η ζωή και οι λόγοι, έχουν αναδειχτεί σε όλη την Ελλάδα. Έχουν γραφτεί αμέτρητα βιβλία και άρθρα, ενώ για τη ζωή του έχουν γυριστεί πολλά ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές σειρές. Αν οι προφητείες του για την μεγάλη Ελλάδα και την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης δεν πραγματοποιηθούν και αντ’ αυτού, χάσουμε και τη Μακεδονία, οι πιο πολλοί, θα απογοητευτούν, λέγοντας: “Σε τι τσαρλατάνους πιστεύαμε τόσα χρόνια; Δεν υπάρχουν ούτε άγιοι, ούτε Χριστός, ούτε Ορθοδοξία! Καλύτερα να γίνουμε μουσουλμάνοι…”. Με αυτόν τον τρόπο, θα στρέψουν τους Έλληνες κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι οποίοι φυσικά θα αποδεχτούν ευκολότερα την νέα μουσουλμανική πραγματικότητα των Τούρκων.
Το Διαδίκτυο των Σκέψεων και και τα πνευματικά χαρίσματα των Αγίων
Σε αυτό το σημείο, κάποιος ευλαβής αναγνώστης, ίσως θα αναρωτιόνταν, με ποιον τρόπο οι Άγιοι προφήτευαν το μέλλον ή γνώριζαν τα απόκρυφα μυστικά των προσκυνητών ή ακόμα, τους καλωσόριζαν, αποκαλώντας τους με τα ονόματά τους, χωρίς να έχουν προηγουμένως συστηθεί. Την απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, ίσως θα έδινε, το λεγόμενο Διαδίκτυο των Σκέψεων (Internet of Thoughts). Αν και στις μέρες μας, κάποιοι το παρουσιάζουν σαν μια μελλοντική τεχνολογία, που θα μπορούσε να εφαρμοστεί μαζικά μετά από χρόνια, εντούτοις, υπάρχει πιθανότητα, να είχε ήδη αναπτυχθεί κάτι τέτοιο, πολλές δεκαετίες πριν (ίσως μετά το 1940-1950). Οι τρέχουσες εξελίξεις, πάντως, υποδεικνύουν, ότι κάτι τέτοιο, από τεχνολογικής απόψεως, φαίνεται να είναι αρκετά ώριμο και ίσως θα μπορούσε να προχωρήσει σε ευρεία διάθεση σχετικά άμεσα. Για παράδειγμα, το προϊόν που παράγεται από την αμερικανική εταιρία Neuralink (με CEO τον Elon Musk), δημιουργεί μέσω κάποιου μεταφυτεύματος, μια διεπαφή μεταξύ ανθρωπίνου εγκεφάλου και υπολογιστή (Brain Computer Interface ή BCI), με στόχο να επιλύσει διάφορα προβλήματα, όπως το να μετακινεί κάποιος ένα πρόσθετο/τεχνητό μέλος με τη σκέψη του ή να υποβοηθάει κάποιον που έχει υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο ή για ψυχαγωγικούς λόγους, να μπορεί να ελέγχεται ένα παιχνίδι Η/Υ, με την σκέψη, χωρίς τη μεσολάβηση παραδοσιακών μεθόδων εισόδου, όπως το ποντίκι και το πληκτρολόγιο. Να σημειωθεί, ότι το εν λόγω προϊόν, έχει ήδη λάβει έγκριση το 2023, από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ, για να ξεκινήσει την τοποθέτηση των εμφυτευμένων σε ανθρώπους. Συνεπώς, όλα τα υποτιθέμενα χαρίσματα, θα μπορούσαν να είναι αποτέλεσμα τέτοιου είδους τεχνολογιών, που ίσως εφαρμόζονταν πιο διακριτικά, με τη χρήση νανοτεχνολογίας (nanobots). Τα τελευταία, μπορεί να υπήρχαν στα χέρια των ισχυρών κυβερνήσεων, πολλά χρόνια πριν και φαίνεται ότι αποσκοπούσαν στην χειραγώγηση των ανθρώπων, με το εύσχημο πρόσχημα τη Θείας βούλησης. Βέβαια, όλα τα προαναφερθέντα, δεν έχουν σαν στόχο να αναιρέσουν την ύπαρξη του Θεού και των πραγματικών χαρισμάτων, που μπορεί να είναι αποτέλεσμα της επενέργειας του Αγίου Πνεύματος, άλλα έρχονται να συνεισφέρουν αθροιστικά, σαν μια επιπρόσθετη, εναλλακτική προοπτική, στην πραγματικότητα που ζούμε Άλλωστε, τα έργα της πλάνης, μιμούνται τα έργα της χάριτος.
Η πιθανή μετεγκατάσταση του μοναστηριού
Αν το προαναφερθέν σενάριο επαληθευτεί και ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρεθεί από τους Τούρκους, κάτω από το μοναστήρι της Κονταρριώτισσας, το πιθανότερο είναι, ότι θα διενεργηθεί κάποιου είδους αναγκαστικής μετεγκατάστασής του, σε άλλη κοντινή τοποθεσία. Φυσικά, η όλη διαδικασία, θα συνηγορεί και πάλι υπέρ της ανάδειξης της ευαισθησίας, της λεπτότητας και του σεβασμού που έχουν οι Τούρκοι, για την διατήρηση των πολιτιστικών στοιχείων της Ελλάδας, ακόμα δηλαδή και των Χριστιανικών μνημείων, παρόλο που έρχονται σε σύγκρουση με τις δικές τους αντιλήψεις. Ένα πιθανό σενάριο, η εφαρμογή του οποίου θα συνέβαλε στην καλύτερη προστασία του μοναστηριού, με τις λιγότερες δυνατές φθορές για το ίδιο, ίσως θα ήταν και η αυτούσια μετακίνησή του, με χρήση ειδικών τεχνικών μετατόπισης κτιρίων. Σε αυτήν την προσπάθεια, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι θα καλούνταν ο ειδικός στις μετακινήσεις κτιρίων, Δημήτριος Κορρές, ο οποίος έχει τεράστια εμπειρία στο εν λόγω ζήτημα. Ας μην ξεχνάμε, ότι συμμετείχε και στην διαδικασία μετατόπισης των αρχαιοτήτων του μετρό Θεσσαλονίκης, ειδικά αυτών που βρέθηκαν στη στάση Βενιζέλου. Η σύμπτωση εδώ είναι, που συνάμα θα θεωρηθεί και μεγάλη τύχη από τους υπεύθυνους, ότι ο κ. Κορρές είχε στήσει τον χώρο παραγωγής του αυτοκινήτου του Korres P4 στην Κατερίνη, οπότε το όλο εγχείρημα θα είναι ακόμα πιο εύκολο για εκείνον, γιατί θα το κάνει σε μια πόλη που του είναι γνώριμη. Ίσως αυτός ο άνθρωπος, να γεννήθηκε και να αναδείχθηκε ως μηχανικός μετακινήσεων, για να κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα, το οποίο φυσικά μοιάζει μεγαλεπήβολο. Δεν είναι άλλωστε εύκολο, να μετακινηθεί ολόκληρο μοναστήρι, εντός ορεινού όγκου, με ανηφόρες και κατηφόρες. Είναι βέβαιο, ότι θα χρειαστεί πολύ υπομονή, οργάνωση και μεθοδικότητα. Ίσως, καταφύγουν και σε τεμαχισμό των κτιρίων (όπως έγινε με τα αρχαία του μετρό Θεσσαλονίκης), για να μετακινηθούν ευκολότερα τα επιμέρους τμήματα. Να σημειωθεί, ότι στην όλη διαδικασία μετακίνησης του μοναστηριού, ίσως χρειαστεί να παρέμβει και το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, για τον ορισμό της νέας τοποθεσίας, αλλά και του τρόπου μετακίνησης του κεντρικού ναού. Η σύμπτωση, που υποδεικνύει ότι θα γίνει κάτι τέτοιο είναι, ότι το επίθετο του νυν υπουργού, κ. Κυριάκου Πιερρακάκη, παραπέμπει στην λέξη Πιερία, ενώ η χρονολογία γέννησής του, το 1983, παραπέμπει στην χρονολογία ανοικοδόμησης της Μονής που έγινε το ίδιο έτος. Επίσης, μία από τις δύο κόρες του, συμπτωματικά ονομάζεται Κατερίνα. Ίσως, όλα τελικά, να πραγματοποιούνται μέσω αλγορίθμων Τεχνητής Νοημοσύνης, οι οποίοι, έχοντας κάνει προηγουμένως διάφορες προσομοιώσεις, προαποφασίζουν για την πορεία του κάθε ανθρώπου στη ζωή, καθοδηγώντας τον, το οποίο αφήνει την αίσθηση, ότι υπάρχει μοίρα (κισμέτ).
Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως μήλον της Έριδος
Όπως έχει ήδη αναφερθεί σε προηγούμενες αναλύσεις, στις μέρες μας, διαφαίνεται μια τάση από τις μεγάλες δυνάμεις, η οποία υποδεικνύει, ότι πρόκειται να δημιουργηθούν διάφοροι ενεργειακοί άξονες στον χώρο της Ευρώπης, αλλά και της Ασίας. Η δημιουργία όλων αυτών των αξόνων, ίσως επιφέρει και διάφορες ανακατατάξεις σε αρκετά κράτη, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, το οποίο μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε διαμελισμό της χώρας μας. Είναι γνωστές άλλωστε οι τεχνικές διαίρει και βασίλευε, από την αρχαιότητα, που αποσκοπούσαν στην αποδυνάμωση των κρατών και στον ευκολότερο χειρισμό των ανθρώπων. Συγκεκριμένα, για την πατρίδα μας, όπως μπορεί κάποιος να αντιληφθεί από τα συμφραζόμενα των γεωπολιτικών εξελίξεων, ίσως δημιουργηθούν τουλάχιστον δύο επιμέρους κρατίδια, με το ένα από αυτά, να αποτελείται από εδάφη του χώρου της Κεντρικής Μακεδονίας. Έτσι, θα επιτευχθεί ο επιθυμητός μουσουλμανικός άξονας Τουρκίας-Γερμανίας, ο οποίος θα διέρχεται, από μία άλλη κατακερματισμένη χώρα, όπως είναι η πρώην Γιουγκοσλαβία, τα επί μέρους κράτη της οποίας, επίσης έχουν διενέξεις.
Φυσικά, μετά από έναν τέτοιο πιθανό διαμελισμό της Ελλάδας, τα επιμέρους κρατίδια που θα δημιουργηθούν, θα πρέπει να έχουν μια σχετικά εχθρική συμπεριφορά μεταξύ τους, η οποία θα λειτουργεί σαν μοχλός αποτροπής, μιας πιθανής συνένωσής τους, σε κάποια μελλοντική φάση. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να υπάρξει μία αναστάτωση, τόσο για την διευθέτηση των νέων συνόρων, όσο και για την διεκδίκηση κάποιου πολύτιμου πόρου ή άλλου σημαντικού στοιχείου, που θα βρίσκεται στα όρια των δύο κρατών. Ένα πιθανό τέτοιο στοιχείο, που αν βρεθεί θα αποτελέσει Μήλον της Έριδος, ίσως είναι και ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι δύο πλευρές, θα διεκδικούν τα κυριαρχικά δικαιώματα, για το εν λόγω παγκόσμιο αρχαιολογικό μνημείο και έτσι η έχθρα μεταξύ τους θα βαθαίνει. Το αποτέλεσμα θα είναι, ότι θα δημιουργηθούν ισχυρές αντίρροπες δυνάμεις, με την πιθανότητα της επανένωσης να εξανεμίζεται σημαντικά. Φυσικά, σε καμία περίπτωση δεν θα είναι οι σχέσεις των δύο κρατιδίων τόσο ομαλές, όπως είναι οι σημερινές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Εδώ μιλάμε, για οριστική ρήξη και μόνιμο διαχωρισμό.
Όλα τα παραπάνω, προϋποθέτουν, ότι ο τάφος έχει ήδη βρεθεί και μάλιστα μπορεί να έχει ήδη μετακινηθεί από την αρχική του τοποθεσία, για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα της διένεξης. Ίσως να τοποθετήθηκε στην σχετικά σύγχρονη εποχή (πχ πριν 100-200 χρόνια) σε κάποιο αρχαίο σπήλαιο, για να μην ανιχνευτεί, ότι ο τάφος δημιουργήθηκε εσκεμμένα με τεχνητό τρόπο, εκ των υστέρων. Θα ταίριαζε άλλωστε στον μεγάλο στρατηλάτη, να θαφτεί σε μέρος που δεν το έχει φτιάξει ανθρώπινο χέρι, αλλά το λάξευσε η ίδια η φύση.
Αναφορικά με το θέμα της μετακίνησης, ένα άλλο, λιγότερο πιθανό σενάριο, για την ανάδειξη του μνημείου, θα αποτελούσε και η μετακίνησή του από την αρχική του θέση, με πρόσχημα τη μη καταστροφή του μοναστηριού, που βρίσκεται από πάνω. Ίσως θα μεταφερόταν κάπου, που θα βόλευε περισσότερο, εν σχέσει με το οδικό δίκτυο και τις υπάρχουσες υποδομές συντήρησης και υποδοχής επισκεπτών. Η νέα τοποθεσία φυσικά, δεν θα επιλεγόταν τυχαία, αλλά θα συμβάδιζε με το σχέδιο, για τη δημιουργία της απαραίτητης έχθρας μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων διεκδικητών. Σε αυτή την εκδοχή, συνηγορεί και το γεγονός, ότι ο κ. Δημήτριος Κορρές, έχοντας συμμετάσχει στη μετακίνηση των αρχαιοτήτων του μετρό Θεσσαλονίκης (χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου λειτουργίας του λογισμικού Α.Ι. που μας καθοδηγεί 12), θα διέθετε την απαραίτητη εμπειρία, για να κάνει κάτι τόσο σπουδαίο, όπως είναι η μετακίνηση του τάφου ενός παγκοσμίου φήμης στρατηλάτη, που θα γινόταν είδηση σε όλο τον πλανήτη. Τα προαναφερθέντα σενάρια, αποτελούν και ένα επιχείρημα, που ενισχύει ακόμα πιο πολύ την άποψη, ότι ο τάφος ίσως βρεθεί εσκεμμένα ασύλητος, για να οξύνει ακόμα πιο πολύ την αντιπαράθεση για την κατοχή του σπουδαίου αυτού ευρήματος.
Συμπεράσματα
Συνδυάζοντας όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία, μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα. Μέσα από τα συμφραζόμενα, γίνεται αντιληπτό, ότι η θέση του τάφου έχει ήδη γίνει γνωστή σε κάποιους, εδώ και δεκαετίες (ίσως γύρω στο 1983, που χτίστηκε το μοναστήρι). Πολύ πιθανόν, να πραγματοποιήθηκαν μυστικές έρευνες, με ειδικό εξοπλισμό, για την επίτευξη του στόχου αυτού, ενώ ο λόγος για τον οποίο προσπάθησαν να αποσιωπήσουν την ανεύρεσή του, είναι σχεδόν προφανής. Ήθελαν την Ελλάδα καθηλωμένη, χωρίς ανάπτυξη, για να αποτελέσει αυτό, μία εύλογη δικαιολογία, για τον επικείμενο διαμελισμό της. Από την άλλη, η ανεύρεση του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα έδινε αίγλη και θα αποτελούσε τουριστικό πόλο έλξης για τη χώρα μας. Επίσης, θα έδινε και μια ηχηρή απάντηση σε όσους αμφισβητούσαν, την ελληνικότητα της Μακεδονίας και του ξακουστού Μακεδόνα βασιλιά. Με δεδομένα όλα αυτά, φαίνεται ότι διενεργείται μυστικά και αθόρυβα, η απομάκρυνση της ελληνικής κυριαρχίας από τη Μακεδονία, η οποία ίσως προκύψει, μέσω μιας ενδεχόμενης εισβολής των Τούρκων σε αυτήν. Μετά το επιτυχές πέρας αυτής της αλλοεθνούς κατάληψης, θα αποκαλυφθούν όλοι οι αρχαιολογικοί θησαυροί, οι οποίοι πλέον θα αξιοποιούνται από ξένους παράγοντες. Ίσως αυτό υπαινίσσεται και η συνέντευξη για τον Μέγα Αλέξανδρο, στο μοναστήρι του Οσίου Εφραίμ, μια ημέρα μετά την επέτειο της εισβολής των Τούρκων. Με λίγα λόγια, την επόμενη “ημέρα”, που συμβολίζει την περίοδο μετά την εισβολή των Τούρκων στη Μακεδονία, θα αποκαλυφθεί ο τάφος στο σημείο της συνέντευξης, ίσως με ταυτόχρονη μεταφορά της χριστιανικής Μονής σε άλλο σημείο, από τους μουσουλμάνους κατακτητές. Ο διαφαινόμενος τελικός στόχος είναι, να καταστραφεί οποιοδήποτε στοιχείο συνοχής, διατηρεί την Ελλάδα ακέραια (πχ γλώσσα, θρησκεία, παραδόσεις κτλ), με αποτέλεσμα την ομαλότερη αποδοχή των ξένων στοιχείων από την πατρίδα μας. Φυσικά, σε όλα τα παραπάνω θα μπορούσε να προστεθεί και ένα πιθανό σχίσμα στην εκκλησιά. Κάτι τέτοιο θα ολοκλήρωνε τον απόλυτο διαχωρισμό των δύο κρατιδίων, αφού δεν θα είχαν πολλά κοινά στοιχεία που θα τους ένωναν. Για παράδειγμα, ένας χριστιανός της Νότιας Ελλάδας , θα δυσκολευόταν να κατοικήσει μόνιμα σε ένα κρατίδιο σχισματικών. Έτσι θα ισχυροποιούταν η όποια αποσύνδεση από την κυρίως Ελλάδα.
Άραγε, αποτελούν όλα τα προαναφερθέντα γεγονότα τυχαίες συμπτώσεις ή κάποιοι γνώριζαν εκ προοιμίου το κρυμμένο μυστικό του τάφου και το συγκάλυπταν εσκεμμένα; Μπορεί η Ελλάδα να αντιδράσει και να εκμεταλλευτεί τους αρχαίους θησαυρούς της ή θα δεχτεί πιέσεις από το εξωτερικό, για την αποτροπή μιας τέτοιας πρωτοφανούς ανακάλυψης Το τελευταίο φυσικά, θα χάλαγε τα σχέδια των παραγόντων του εξωτερικού, που επιβουλεύονται την Ελλάδα και θα αναδείκνυε το αρχαίο μνημείο σε όλο τον κόσμο. Οι απαντήσεις βέβαια, σε όλα αυτά τα ερωτήματα, θα δοθούν τα προσεχή χρόνια και ευχόμαστε να έχουν θετική έκβαση, για την ακεραιότητα και την ιστορία της χώρας μας.
* Ο Αναστάσιος Λαζ. Αλιβάνογλου είναι Προγραμματιστής Αναλυτής Η/Υ από το Καππαδοκικό Καρδίτσας, 5/01/2026 ©
