Της Μαρίας Βούλγαρη,
Επτά αδέλφια, μια πανίσχυρη επιχειρηματική αυτοκρατορία και στο επίκεντρο ένας υπέργηρος πατέρας, καθηλωμένος και ανήμπορος, που εξακολουθεί να κατέχει το 51% των μετοχών. Παρών μόνο βιολογικά, αλλά απόλυτος κυρίαρχος των εξελίξεων, γίνεται η αφορμή για μια αδυσώπητη σύγκρουση μεταξύ των επίδοξων κληρονόμων.
Συμμαχίες σχηματίζονται και διαλύονται μέσα σε λίγες στιγμές, ίντριγκες, μυστικά και συνεχείς ανατροπές συν“Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού”: Μια κωμωδία για την απληστία, την οικογένεια και τις ψευδαισθήσεις»θέτουν ένα σκηνικό όπου η λογική υποχωρεί μπροστά στη φιλοδοξία. Ο ένας συμφωνεί μέχρι να αντιληφθεί ότι δεν τον εξυπηρετεί, ο άλλος διαφωνεί με απόλυτη βεβαιότητα χωρίς να γνωρίζει καν τον λόγο. Και όταν η σύγκρουση φτάνει στο αποκορύφωμά της, αποκαλύπτεται η μεγάλη ειρωνεία: όλοι αγωνίζονται για μια υπόθεση που έχει ήδη κριθεί, διεκδικώντας ένα μέλλον που δεν εξαρτάται από τους ίδιους.
Η σιωπή που ακολουθεί μετατρέπεται σε γέλιο· ένα γέλιο άλλοτε αμήχανο και άλλοτε λυτρωτικό. Γιατί, τελικά, ο αγώνας τους δεν ήταν παρά μια μάχη για μια «καρέκλα» που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Μια σύγχρονη εκδοχή του «πολύ κακό για το τίποτα».
Η παράσταση παρουσιάστηκε την Παρασκευή 10 Ιουλίου, στις 21:30, στο Κηποθέατρο Κατερίνης, στο πλαίσιο του 55ου Φεστιβάλ Ολύμπου, από το ΘΕΑΤΡΟ ΜΩ.
Με τη σκηνοθεσία και τη σκηνική εγκατάσταση του Κοσμά Χατζηιωαννίδη, η θεατρική ομάδα ανέδειξε με ευρηματικότητα και χιούμορ ένα έργο που λειτουργεί ως καθρέφτης της ανθρώπινης απληστίας, των οικογενειακών συγκρούσεων και της ματαιότητας της εξουσιομανίας.
Επί σκηνής εμφανίστηκαν οι Κώστας Μυστακίδης, Τίνα Ιωαννίδου, Γιάννης Πιπίλης, Αγγελική Γκουντρουμπή, Τάσος Αετόπουλος, Βαρβάρα Δαβιτίδου, Ανδρέας Μαυρίδης και Ειρήνη Παπαδοπούλου, προσφέροντας ερμηνείες που ισορρόπησαν με επιτυχία ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα.
«Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού» είναι μια παράσταση που προκαλεί γέλιο, αλλά ταυτόχρονα οδηγεί τον θεατή σε βαθύτερο προβληματισμό. Με χιούμορ που συχνά κρύβει πικρές αλήθειες, υπενθυμίζει πως πολλές φορές οι μεγαλύτερες συγκρούσεις γεννιούνται από την ψευδαίσθηση της εξουσίας και της κατοχής, οδηγώντας τους ανθρώπους να διεκδικούν με πάθος πράγματα που, τελικά, δεν έχουν καμία πραγματική αξία.
photo credits: Φεστιβάλ Ολύμπου, Μαρία Βούλγαρη
