Κατά την περίοδο της ωρίμανσης της δημοκρατίας στις αρχαίες ελληνικές πόλεις αναδείχθηκε ο θεσμός των χορηγών. Η πολιτεία όριζε έγκριτους και διακεκριμένους πολίτες να στηρίζουν οικονομικά την ανάπτυξη, την διεξαγωγή και την «διδασκαλία» των αρχαίων τραγωδιών που παρουσιάζονταν στις γιορτές του θεού Διονύσου.
Ο χορηγός είχε την ευθύνη να στηρίζει χρηματοδοτικά την πλειάδα των συντελεστών των παραστάσεων, άνθρωποι – καλλιτέχνες οι οποίοι δεν ήταν λίγοι. (περίπου 50 σε κάθε τραγωδία με τις τριλογίες και ένα σατυρικό δράμα ήταν περίπου 200 άτομα). Οι πρόβες των έργων διαρκούσαν αρκετό καιρό και ο χορηγός είχε την υποχρέωση, εκτός των άλλων εξόδων, να τρέφει και τους συντελεστές όλο το διάστημα ως την παρουσίαση της τραγωδίας. Η διαδικασία αυτή δηλώνει την σπουδαιότητα που απέδιδε η πολιτεία στη θεατρική παιδεία διότι είναι γνωστό πως το θέατρο λειτουργούσε ως «σχολείο του λαού» γι’ αυτό και το ανέβασμα μιας τραγωδίας ονομάζονταν «διδασκαλία». Η πολιτεία επίσης πλήρωνε και τα εισιτήρια του λαού με ειδικά κονδύλια τα οποία ονομάζονταν «θεωρικά». Έτσι ο λαός είχε την ευκαιρία να παρακολουθεί και να διδάσκεται από τα υψηλά νοήματα που μετέδιδαν οι μεγάλοι τραγικοί ποιητές.
Και σήμερα αντίστοιχες διοργανώσεις (ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΝ ΔΙΩ – ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΟΛΥΜΠΟΥ) αν δεν υπήρχαν οι χορηγοί δεν θα μπορούσαμε να γευτούμε την πνευματική ηδονή που χαρίζουν τα ανυπέρβλητα έργα που μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας.
Αρωγοί, στυλοβάτες, γενναίοι και ξεχωριστοί υπάρχουν ανάμεσά μας όπως π.χ. η εταιρεία ΔΙΟΣ και προσωπικά ο κος Μεντεκίδης στέκεται δίπλα στα ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΝ ΔΙΩ ως χορηγός διαρκείας. Άξιος συνεχιστής του πανάρχαιου θεσμού των χορηγών.
Η διοίκηση των ΟΛΥΜΠΙΩΝ ΕΝ ΔΙΩ εκτιμώντας την προσφορά του κ. Μεντεκίδη του απένειμε το Ολύμπιον Γέρας – δηλαδή τον μαρμάρινο Αγυιέα Λίθο, ιερό φυλακτό των αρχαίων Ελλήνων. Ένας λίθος αλεξίκακος και δυναμούχος.
