Με κεντρικό αφηγηματικό άξονα την έννοια της «αρμονίας», η τελετή έναρξης των 25ων χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων προσέφερε ένα σχεδόν τετράωρο θέαμα, το οποίο με αφετηρία τον ρωμαϊκό νεοκλασικισμό και τον κανόνα της «τέλειας ομορφιάς» διέτρεξε φάσεις, περιόδους και επιτεύγματα της ιταλικής ιστορίας δίχως διδακτισμό ή σοβαροφάνεια, αλλά με κομψότητα, στυλ και αυτοσαρκασμό.
Ακολουθώντας τη μόδα που εισήγαγε η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών στο Παρίσι, ο σκηνοθέτης Μάρκο Μπάλικ αποδείχθηκε ακόμα πιο φιλόδοξος καθώς επέκτεινε τη δράση της τελετής όχι απλώς έξω από το στάδιο, αλλά σε τέσσερις διαφορετικές τοποθεσίες: Μιλάνο, Κορτίνα ντ’ Αμπέτσο, το Λιβίνιο και το Πρεντάτσο.
Η Ελλάδα έκανε την αρχή στην παρέλαση των χωρών στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.
Η Ελληνική αποστολή παρέλασε στο Predazzo και στην Cortina d’Ampezzo, μετά την απόφαση των διοργανωτών να μην πραγματοποιηθεί ενιαία παρέλαση όλων των ομάδων στο Σαν Σίρο του Μιλάνου, κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.
Σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής ήταν η Νεφέλη Τίτα. Η Ελληνίδα αθλήτρια παρέλασε στο Predazzo μαζί με τους Κωνσταντίνα Χαραλαμπίδου και Απόστολος Αγγέλη.
Στην Cortina d’Ampezzo την Ελλάδα εκπροσώπησε η πρωταθλήτρια του αλπικού σκι Μαρία Ελένη Τσιόβολου, ενώ ο Αλέξανδρος Γκιννής αναμένεται να ενσωματωθεί στην αποστολή σε επόμενο στάδιο της διοργάνωσης.
Κι όλα αυτά με soundtrack italo-disco. Ξέρετε, αυτή την playlist που είναι δίκοπο μαχαίρι – άλλοτε θα γεννήσει ένδοξες νύχτες (το καλοκαίρι, για παράδειγμα, σ’ ένα μπαρ στις μικρές Κυκλάδες) και άλλοτε θα βάλει ταφόπλακα στο εταιρικό πάρτι που έχει εξελιχθεί κατά διόλου.
Όπερα και Μαράια Κάρεϊ
Η αρχή της βραδιάς έγινε με μια ταχύτατη και ντελικάτη περιήγηση σε σταθμούς του πολιτισμού των γειτόνων: από την Αναγέννηση και τις τέχνες, μέχρι τη γαστρονομία και τη μόδα. Τον τόνο όμως και το ύφος της βραδιάς τον έδωσαν οι υδροκέφαλες και σχεδόν μπουφονικές φιγούρες του Βέρντι, του Πουτσίνι και του Ροσίνι που χόρεψαν στους ρυθμούς του «vamos a la playa» και στη συνέχεια παρέδωσαν την αρένα του San Siro στους χορευτές της Σκάλα του Μιλάνου και στο «A far l’amore comincia tu».
Η Μαρία Κάρεϊ ήταν η πρώτη διεθνής σελέμπριτι που εμφανίστηκε τραγουδώντας σε ανεξήγητα αργό τέμπο το «Nel blu, dipinto di blu» -κι αν τυχόν ο τίτλος δεν σας λέει κάτι, πρόκειται για το τραγούδι που όλοι ξέρουμε ως «Volare».
Ο φόρος τιμής στον Αρμάνι
Η τελετή των χειμερινών Ολυμπιακών δεν έχει το βάρος της αντίστοιχης της διοργάνωσης του καλοκαιριού -δίνει χώρο και ελευθερία και ο σκηνοθέτης την αξιοποίησε με αυτοπεποίθηση που πήγαζε από την άνεση του αυτοσαρκασμού. Κάπως σαν την είσοδο της ιταλικής ομάδας στο στάδιο. Από τη μία φορούσαν τις κατάλευκες φόρμες που σχεδίασε ο Αρμάνι λίγο πριν πεθάνει και την ίδια στιγμή ο dj του σταδίου τούς υποδεχόταν με μια μπιτάτη εκδοχή της άριας «Largo al factotum» από την όπερα του Ροσίνι «Ο κουρέας της Σεβίλης».
Οι αποδοκιμασίες στους Αμερικανούς
Την ίδια στιγμή η τρέχουσα διεθνής συγκυρία και οι πολιτικές Τραμπ κάθε άλλο παρά ευνοούν την αλεγρία, αφού απορρίπτουν στην πράξη τις ιδρυτικές αξίες του Ολυμπισμού, όπως την ισότιμη και ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Αναφορές στην ειρήνη έκανε στην ομιλία της πρόεδρος της ΔΟΕ, Κίρστι Κόβεντρι, αλλά και ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής της διοργάνωσης, Τζοβάνι Μαλαγκό.
Η ισορροπία ήταν πραγματικά εύθραυστη -και δεν έλειψαν οι φορές που δοκιμάστηκε, ειδικά κατά την παρέλαση των αθλητών. Το Ισραήλ γιουχαΐστηκε. Η ολιγομελής αποστολή της Βενεζουέλας, όπως και εκείνη της Ουκρανίας, καταχειροκροτήθηκε. Οι πιο ηχηρές αποδοκιμασίες αναμενόμενα ακούστηκαν κατά την είσοδο της ομάδας των ΗΠΑ αλλά και όταν εμφανίστηκε στις οθόνες του σταδίου ο αντιπρόεδρος Βανς και η σύζυγός του, Ούσα.
Παράλληλα, υπήρχαν και άλλες πολιτικές δηλώσεις/αναφορές, που ήδη έχουν αναδείξει τα κοινωνικά δίκτυα, όπως είναι η περίπτωση της ζωγραφισμένης στο χέρι εμφάνιση της Αϊτής -πρόκειται για μια δημιουργία της σχεδιάστριας, Στελα Τζιν, ακτιβίστρια και κεντρική φυσιογνωμίας του κινήματος ηθικής μόδας.
Η αύρα της Σαρλίζ Θίρον
Με την ολοκλήρωση της παρέλασης των αθλητών, η σκηνή πέρασε σε μια άλλη διεθνή Ιταλίδα, την ηθοποιό Σαμπρίνα Ιμπατσιατόρε («White Lotus», «The Paper»), η οποία πρωταγωνίστησε στην αναδρομή της 100χρονης ιστορίας των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, σε συνοδεία του υπέροχου «Prisencolinensinainciusol» του Αντρεάνο Τσελετάνο.
Δεν γίνεται να μην αναφέρουμε την συγκλονιστική ερμηνεία του Αντρέα Μποτσέλι στο «Nessum dorma», αλλά και την απαράμιλλη αύρα της Σαρλίζ Θίρον. Φορώντας μια μαύρη τουαλέτα σε αυστηρές γραμμές, η Νοτιοαφρικανή ηθοποιός και πρέσβειρα του ΟΗΕ μαγνήτισε αμέσως τα βλέμματα των θεατών -πριν καν αποκαλυφθεί ταυτότητά της, απλώς περπατώντας για λίγα μέτρα μόνη της μέσα στο αχανές στάδιο. Στη συνέχεια διάβασε ένα κείμενο του Νέλσον Μαντέλα για την ειρήνη μέσα σε απόλυτη ησυχία.
Γιορτή για την τηλεόραση ή για τους αθλητές;
Αναμφίβολα, η επιλογή για μια τελετή εκτός σταδίου ευνοούν την τηλεοπτική αφήγηση και δίνουν τη δυνατότητα για πλάνα με αδιαμφισβήτητη εικαστική δύναμη. Ωστόσο, οι θεατές που παρακολουθούν ζωντανά νιώθουν ότι κάτι χάνουν, ενώ οι αθλητές, οι πρωταγωνιστές υποτίθεται της βραδιάς, περιορίζονται σε ρόλο κομπάρσου.
Αυτό συνέβη και το βράδυ της Παρασκευής, με την παρέλαση των αθλητών να «σπάει» στις επιμέρους τοποθεσίες. Κάποιοι λοιπόν παρήλασαν μεταξύ συγγενών και φίλων και οι πιο «τυχεροί», όσοι μπήκαν στο San Siro, συνάντησαν ένα κοινό αμήχανο να κοιτάει τις οθόνες του σταδίου για να καταλάβει αν η αποστολή της χώρας που ανακοίνωναν οι εκφωνητές θα περάσει από μπροστά του ή αν βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.
Σίγουρα, αυτό είναι κάτι που δεν αξίζουν οι αθλητές.
