Δημοσιογράφος: Καλώς ήρθατε. Είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή μου που φιλοξενώ σήμερα τον καταξιωμένο δημιουργό, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του η ”Παρτιζάνα”.
Συγγραφέας: Ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση. Η χαρά είναι δική μου.
Δημοσιογράφος: Ξεκινώντας την ανάγνωση της «Παρτιζάνας», αυτό που αμέσως εντυπωσιάζει είναι η ατμόσφαιρα. Το ύφος του έργου χαρακτηρίζεται από μια δωρική και στιβαρή γραφή, αποφεύγοντας τον περιττό μελοδραματισμό. Πώς καταφέρατε να διατηρήσετε αυτή την αυθεντικότητα και την έντονη εικονοπλασία χωρίς να πέσετε στην παγίδα της υπερβολής;
Συγγραφέας: Προσπαθώ το ύφος του έργου μου να είναι λιτό και στιβαρό, αποφεύγοντας τον περιττό μελοδραματισμό, κάτι που προσδίδει αυθεντικότητα στην αφήγηση. Όταν καταπιάνεσαι με τέτοιες εποχές, η ίδια η πραγματικότητα είναι τόσο σκληρή και φορτισμένη που δεν χρειάζεται τεχνητά στολίδια. Ήθελα ο αναγνώστης να νιώσει τη μυρωδιά του «αντάρτικου», της κάπνας της μάχης, τον θόρυβο των αρβυλών, μέσα από μια γλώσσα που αφήνει χώρο στη σιωπή και στη σκέψη.
Δημοσιογράφος: Το θέμα του Εμφυλίου παραμένει μια ανοιχτή πληγή στη συλλογική μνήμη. Στο βιβλίο σας, βλέπουμε μια σπάνια ισορροπία: Αναδεικνύεται η τραγικότητα και των δύο πλευρών χωρίς ίχνος προπαγάνδας. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση σε αυτή την πορεία;
Συγγραφέας: Θεωρώ ότι το μεγαλύτερο επίτευγμα του βιβλίου μου είναι η αντικειμενικότητα και η ανθρωπιά του. Σε ένα θέμα τόσο φορτισμένο όσο ο Εμφύλιος, επέλεξα να κοιτάξω την ιστορία κατάματα, πέρα από σκοπιμότητες. Δεν δίκασα παρατάξεις· έδειξα τον άνθρωπο τσακισμένο στην Ιστορία.
Δημοσιογράφος: Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η ηρωίδα σας, η Σόνια η Παρτιζάνα, η οποία «πνίγεται» μέσα στη στολή της, αναζητώντας την επιστροφή στην κανονικότητα και στον αγαπημένο της Περικλή. Πώς προέκυψε αυτή η ανάγκη να εμβαθύνετε στο μετατραυματικό σοκ και στην ψυχολογία της μετάβασης;
Συγγραφέας: Η Σόνια δεν είναι μια απλή ηρωίδα περιπέτειας, αλλά μια γυναίκα που αγωνίζεται να βγει από το σκοτάδι στο φως, εκφράζοντας την αγωνία μιας ολόκληρης γενιάς .
Δημοσιογράφος: Το βιβλίο κλείνει με μια συγκλονιστική τραγική ειρωνεία: ο θάνατος δεν έρχεται σε κάποια ένδοξη μάχη, αλλά από «λάθος», υπογραμμίζοντας τον απόλυτο παραλογισμό. Και ωστόσο, το έργο τελειώνει με μια αγκαλιά ανάμεσα σε δύο πρώην εχθρούς. Τι θέλετε να μείνει στον αναγνώστη κλείνοντας το εξώφυλλο;
Συγγραφέας: Ήθελα να τελειώσω με μια αγκαλιά ανάμεσα σε αντιπάλους, ως απάντηση στον διχασμό. Στον Εμφύλιο δεν υπήρξαν νικητές, μόνο ηττημένοι· η συμφιλίωση είναι η μόνη κάθαρση.
Δημοσιογράφος: Πώς αισθάνεστε τώρα που το έργο αποχωρίζεται τα χέρια σας και περνάει στο κοινό, αποκτώντας τη δική του ανεξάρτητη πορεία;
Συγγραφέας: Είναι ένα μεικτό συναίσθημα χαράς και ανακούφισης, συνοδευόμενο από μια γλυκιά αγωνία. Από τη στιγμή που ένα βιβλίο τυπώνεται, δεν ανήκει πια στον συγγραφέα· ανήκει σε όποιον το διαβάζει. Κάθε αναγνώστης το ερμηνεύει μέσα από τα δικά του βιώματα, δημιουργώντας ουσιαστικά μια νέα, μοναδική ανάγνωση.
Δημοσιογράφος: Υπήρξαν στιγμές κατά τη διάρκεια της συγγραφής που οι ίδιοι οι ήρωες σας εξέπληξαν, παίρνοντας κατευθύνσεις διαφορετικές από αυτές που αρχικά είχατε σχεδιάσει;
Συγγραφέας: Απολύτως. Υπήρξαν στιγμές που οι ήρωες τραβούσαν τον δικό τους δρόμο και εγώ απλώς παρακολουθούσα. Αυτή είναι η μαγεία της γραφής.
Δημοσιογράφος: Κλείνοντας, υπάρχουν σκέψεις για τα επόμενα βήματά σας; Ετοιμάζετε κάτι καινούργιο;
Συγγραφέας: Η συγγραφή είναι για μένα μια αδιάκοπη πορεία. Υπάρχουν ήδη κάποιες πρώτες σκέψεις και σημειώσεις στο συρτάρι μου για μια νέα ιστορία, αλλά είναι ακόμα πολύ νωρίς για να μιλήσω γι’ αυτήν. Προς το παρόν, χαίρομαι το ταξίδι αυτού του βιβλίου και την επαφή με τους αναγνώστες.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να προσθέσω ότι παράλληλα με τη συγγραφή των βιβλίων μου έχω ολοκληρώσει 7 θεατρικά έργα, 2 από τα οποία είναι στην Ποντιακή διάλεκτο και ένα από αυτά βρίσκεται ήδη στην Ένωση Ποντίων Κατερίνης και στην Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος(Π.Ο.Ε.).
Δημοσιογράφος: Σας ευχαριστούμε θερμά για αυτή την υπέροχη συζήτηση και σας ευχόμαστε ολόψυχα καλοτάξιδο να είναι το έργο σας.
Συγγραφέας: Εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία και την ουσιαστική σας προσέγγιση.
—-
Μικρό βιογραφικό του συγγραφέα
Γεννήθηκε στα Πλατανάκια Σιντικής Σερρών το 1946.
Είναι το όγδοο παιδί από τα δέκα του Γεωργίου Χαλκίδη και της Όλγας Κερασίδου, αμφότεροι γεννηθέντες στον Πόντο. Τέλειωσε το λύκειο στα Κάτω Πορρόια Σιντικής και είναι κάτοχος δύο ανωτέρων σχολών, των ραδιοτηλεγραφητών Εμπορικού Ναυτικού και της σχολής ΕΛΤΑ στην Αθήνα.
Επέλεξε να σταδιοδρομήσει σαν στέλεχος στα ΕΛΤΑ διευθύνοντας ταχυδρομικά γραφεία της χώρας για 32 χρόνια. Παράλληλα ασχολήθηκε με την συγγραφή, με τις πρώτες μου συνεντεύξεις το 1982 εκδίδοντας το πρώτο του βιβλίου το 1987 στις εκδόσεις ”Μαίανδρος”.
Συνολικά έγραψε 26 βιβλία, από τα οποία τα 6 είναι θεατρικά, ένα από τα οποία είναι στην Ποντιακή διάλεκτο. Η συντριπτική πλειοψηφία των έργων του είναι ιστορικά-δραματικά μυθιστορήματα με τελευταίο του το ” Ξέρεις γιατί βουρκώνουν τα μάτια μου”, με κοινό χαρακτηριστικό, να βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα .
