Του Γιάννη Τσαπουρνιώτη,
Αναρωτιέμαι συχνά πιο μπορεί να είναι το έσχατο σημείο κατάντιας μιας κοινωνίας λογικών ανθρώπινων όντων. Υπάρχει τελικά πάτος στο βαρέλι; Υπάρχει ακόμη πιο χαμηλά από εδώ;
Δυστυχώς, αποδεικνύεται περίτρανα η κατάρρευση θεσμών και αξιών, σε μια Ελλάδα που βιώνει μια από τις χειρότερες περιόδους σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Βρισκόμαστε στο τέλμα όλου του δημόσιου βίου. Η πιο ακριβή αξία που παραμένει σταθερή, είναι η τιμή των προϊόντων στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Η πρόοδος του τόπου επικεντρώνεται σε αλλεπάλληλα σκάνδαλα, σε επιστημονικά μαθήματα συγκάλυψης των συγκεκαλυμένων συγκαλύψεων, σε απίθανα επιδόματα, σε πλήρη υποταγή και παράδοση σε ότι έχει χρώμα ελληνικό, σε predator, σε vouchers, σε fuel puss και σε άλλα, απίθανα ξενόφερτα προσωνύμια.
Η πτώση μας είναι καθαρά ηθική. Μας κυριεύει μια απίστευτη αποχαύνωση, μια ατελείωτη παθητική στάση αδράνειας, στασιμότητας και αδιαφορίας, για μια χώρα που για τα μολυσμένα αποκαΐδια της, είμαστε συνένοχοι. Συνένοχοι για την ανοχή, το βόλεμα, την αλαζονεία, το εγωιστικό παραλήρημα.
Κάνεις δεν σκύβει το κεφάλι να ζητήσει μια συγνώμη, «Ναι, έσφαλα και πρέπει να υποστώ το τίμημα των άδικων πράξεων».
Μα, για πια συγνώμη, για πια ταπείνωση μιλάω ο φαντασμένος. Δεν υπάρχουν ένοχοι, όλοι είναι αθώοι. Η ενοχή βαραίνει αποκλειστικά τους μικρούς. Αυτούς που δεν έχουν τα απαραίτητα εφόδια για να υπερασπιστούν την αθωότητα τους και επωμίζονται όλα τα βάρη της διαφθοράς και των σκανδάλων. Κι όποιος τολμήσει να ξεστομίσει την αλήθεια, θα απειληθεί, θα απολυθεί, θα τιμωρηθεί με την πιο καταδικαστική ποινή.
Χτίσαμε μια γήινη βασιλεία, όπου τα καταναλωτικά αγαθά, η εξουσία και η έπαρση, έγιναν ο αυτοσκοπός και ο οδηγός για τη σωτηρία.
Κάποτε μεσολαβούσαμε για την ειρήνη μεταξύ των εμπόλεμων κρατών και τώρα καταφέραμε να εμπλακούμε και να γίνουμε εχθροί με ιστορικά, φίλα προσκείμενες χώρες. Η απόλυτη κατάπτωση σε όλα τα επίπεδα.
Η ελπίδα πλέον δεν αναζητείται στους γήινους βασιλιάδες της διαπλοκής. Έπειτα από τα αλλεπάλληλα, λάθη, πάθη, ολισθήματα και αγιάτρευτες αμαρτίες, ευελπιστούμε στο έλεος του Θεού.
Οι άγιες ημέρες του Πάσχα, μας καλούν για προσευχή και μετάνοια. Να προσευχηθούμε για τον εαυτό μας, για τους συνανθρώπους μας, για όλο τον κόσμο.
Να παρακαλέσουμε το Θεό να φωτίσει όλους όσους διαπράττουν εγκλήματα κατά της χώρας. Να φωτίσει όλους εμάς που εθελοτυφλούμε. Να δώσει έλεος κι αυτούς που καταστρέφουν τη δημιουργία του Θεού με πολέμους, σκοτώνοντας αθώες ψυχές για ιδιοτελή συμφέροντα.
Να μας ελεήσει, να μας δεχθεί ως απολωλότα πρόβατα στη βασιλεία των ουρανών, γιατί η βασιλεία των γήινων θεών, των vouchers και των πάσης φύσεως επιδομάτων, αφανίζουν κάθε ελπίδα σωτηρίας και ανάστασης.
Να ελεήσει μια χώρα που θα ευχηθεί και πάλι, με άνεση, χωρίς ίχνος μετάνοιας, Καλή Ανάσταση και Χρόνια Πολλά.
