Του Παναγιώτη Σαββίδη,
Ζούμε σε μια περίοδο σύνθετων και ποικιλόμορφων πολιτικοκοινωνικών εξελίξεων με κοινό παρανομαστή την όξυνση των λαϊκών και κοινωνικών αδιεξόδων που δημιουργούν συνθήκες «ασφυξίας» και ανασφάλειας στην καθημερινή μας ζωή.
Με το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη να κλείνει 3 χρόνια φέτος λαός και νεολαία δηλώνουμε ότι δεν ξεχνάμε – δεν συγχωρούμε και ότι καμιά συγκάλυψη δεν πρόκειται να περάσει.
Το σύνθημα «Τα κέρδη τους η οι ζωές μας» αντανακλά τον πυρήνα μιας πολιτικής, που «θεοποιεί» την κερδοφορία ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων, στρατηγική που υμνούν όλα τα κόμματα της αστικής διαχείρισης, της ΕΕ του κεφαλαίου.
Αυτά τα κέρδη ήθελε να υπερασπιστεί λίγες μέρες μετά από την κρατική δολοφονία των Τεμπών, ο ανεκδιήγητος υπουργός Γεωργιάδης μέσα στην βουλή λέγοντας «ότι αν λέγαμε ότι υπήρχε πρόβλημα στην ασφάλεια των τρένων τότε δεν θα ανέβαινε κανείς σε αυτά… αφήνοντας να εννοηθεί και η εταιρεία θα έχανε έσοδα».
Τα κέρδη πάνω από τις ανθρώπινες ζωές.
Για αυτά τα κέρδη δολοφονήθηκαν και οι 5 εργάτριες γυναίκες της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντας» σε μια χώρα που όλο και περισσότεροι ομολογούν ότι ζούμε από τύχη.
Με την υπόσχεση να δυναμώσει ο αγώνας για να μην συγκαλυφθεί το κρατικό έγκλημα των Τεμπών και να μην υπάρξουν νέα «Τέμπη» και «Βιολάντες» κλιμακώνεται ο λαϊκός και νεολαιίστικος αγώνας ενάντια στις πολιτικές που κινούνται στις ράγες του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας.
Κάποιοι δεν θέλουν να αγγίξουμε την ουσία και το περιεχόμενο αυτών των πολιτικών που κατακρημνίζουν δικαιώματα και κοινωνικές ανάγκες χωρίς να υπολογίζετε ακόμα και η ανθρώπινη ζωή.
Επιδιώκουν εκδηλώσεις επετειακού χαρακτήρα με όρους εκτόνωσης, πατροναρισμένοι στα όρια της κυρίαρχης πολιτικής, αφήνοντας ανέγγιχτη την στρατηγική που μετράει τις ζωές μας με όρους «κόστους – οφέλους».
Τα περί «ακομμάτιστων» συγκεντρώσεων είναι εκ του πονηρού και η συνεχόμενη επίλυση περί αυτού κρύβει δόλο και σκοπιμότητες που παραπέπτουν σε διεργασίες που γίνονται στα παρασκήνια για ιδιοτελή συμφέροντα και οφέλη.
Αυτοί που θέλουν να βάλουν σε καλούπια την διαμαρτυρία του λαού δεν είναι οι δυνάμεις όπου με συνέπεια αντιπάλεψαν όλα τα προηγούμενα χρόνια τις πολιτικές ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, τις ιδιωτικοποιήσεις, την κατάτμηση του ενιαίου ΟΣΕ, για να διευκολυνθεί η πώληση κερδοφόρων τμημάτων του όπως το επιβατικό κομμάτι, αλλά οι πολιτικές των κυβερνήσεων των τελευταίων 20 χρόνων που λειτούργησαν και λειτουργούν σαν εντολοδόχοι της ΕΕ όπου ορισμένοι που πασχίζουν για το «ακομμάτιστο» των διαδηλώσεων σήμερα ήταν ένθερμοι χειροκροτητές και ευνοούμενοι αυτών των κυβερνήσεων.
Είναι υποκρισία να μιλάνε αυτοί για «ακομμάτιστα» συλλαλητήρια ενώ έχουν προϊστορία θητεύοντας με διάφορους τρόπους σε κυβερνητικά κόμματα που έχουν την ευθύνη για την διαμορφωμένη πολιτικοκοινωνική κατάσταση.
Σήμερα ο λαός μπορεί να βγάλει πιο βαθιά πολιτικά συμπεράσματα και να γίνει καταλύτης εξελίξεων αποκόπτοντας τον ομφάλιο λώρο με τα κόμματα της αστικής διαχείρισης, του συστήματος.
Στο δίλημμα οι ζωές μας η τα κέρδη τους, απαντάμε οι ζωές μας, και αυτό δεν μπορεί να γίνει με σημαδεμένα χαρτιά, παρά μόνο με τον αγώνα που θα έρθει σε ρήξη και σύγκρουση με την κυρίαρχη πολιτική, νικώντας την στρατηγική που στέλνει στον Προκρούστη λαϊκές ανάγκες και δικαιώματα, για να διαιωνίζονται τα πλούτη των λίγων.
Μαζί με τους συγγενείς των θυμάτων, τους αγωνιστικούς συλλόγους, τα εργατικά – λαϊκά σωματεία, τις ριζοσπαστικές συσπειρώσεις, με όλο τον λαό και την νεολαία συνεχίζουμε τον αγώνα και την πάλη για να απονεμηθούν οι πολιτικές και οι ποινικές ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών.
Δημιουργώντας παράλληλα συνθήκες για ζυμώσεις και διεργασίες χειραφέτησης από την κυρίαρχη πολιτική -ιδεολογία, διεργασίες αντεπίθεσης.
