Του Ηλία Χρυσικού,*
Τις σκέψεις του κειμένου, τις δανείζομαι από τον επικοινωνιολόγο – δημοσιογράφο Σωτήρη Τζούμα από το άρθρο που δημοσίευσε στο εκκλησιαστικό site “Εξάψαλμος”, διότι μου “ξυπνούν” μνήμες δυσάρεστες και που δυστυχώς βλέπω να συνεχίζονται.
…Όλα ξεκίνησαν ανήμερα της Παναγίας, τον Αύγουστο του 2016, όταν ο Μητροπολίτης κ. Γεώργιος μετέβη στην Ιερά Μονή Οσίου Εφραίμ και “διέκοψε” την Θεία Λειτουργία. “Είχε πάρει καιρό”, έτσι μου είπαν κατά την διάρκεια του ρεπορτάζ οι πιστοί και σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά δεδομένα.
Ευθύς αμέσως ο ιερέας που λειτουργούσε και ήταν από την Θεσσαλονίκη, αποχώρησε και ενημέρωσε καθηκόντως την Εκκλησιαστική Αρχή.
Η αλήθεια είναι ότι ο πιστός λαός, το ποίμνιο δηλ. βρίσκει την Ιερά Μονή ως απάγκιο και παρηγοριά και καταφεύγει σ΄ αυτό για προσευχή και πνευματική ενδυνάμωση.
Δυστυχώς όλοι νιώθουμε ότι “ορφανεύει”, αφού στο προσκύνημα δεν μπορεί κανείς πλέον να μεταλάβει των Αχράντων Μυστηρίων τις Κυριακές και αυτό σε πείσμα (σε εγωισμό) αυτό θα το κρίνει ο Θεός-, διότι ο Κίτρους, εξακολουθεί να έχει τη Ιερά Μονή σε επιτίμιο.
Επιτίμιο, εν προκειμένω, κατά της Ηγουμένης Αικατερίνης και των αθώων Μοναχών, στις οποίες είναι πέρα για πέρα άδικο να πληρώνουν την όποια “κόντρα” και δυσλειτουργία που υπάρχει μεταξύ του Μητροπολίτη και της Ηγουμένης.
Παρεμπιπτόντως, η μοναχή Μακρύνα με καταγωγή από την Κύπρο που “έφυγε” από τη ζωή πριν λίγες μέρες και η ταφή της έγινε στο Μοναστήρι, ήταν σε επιτίμιο από τον Κίτρους και δεν μπορούσε να κοινωνήσει. Ανεπίτρεπτο για την εποχές που ζούμε. Αλλά και αυτό θα το κρίνει ο Θεός.
Σε κάθε περίπτωση κάθε περιστατικό αποτελεί πλήγμα στην εικόνα της Εκκλησίας μας και η προσωπική μου άποψη, είναι, ότι στη μεγάλη αυτή εορτή της Ορθοδοξίας, αξίζει περισσότερο σεβασμό και κατάνυξη και όχι συμβάντα αυτού του επιπέδου που προκαλούν αναστάτωση, δημιουργούν εντυπώσεις και σκανδαλίζουν.
Και αυτό έπρεπε να το σκεφτεί και να το “ζυγίσει” ο Κίτρους που “ίσταται εις τόπον Χριστού”.
* Ο Ηλίας Χρυσικός είναι Δημοσιογράφος, δ/ντης ρ/σ Ενημέρωση 92,2 fm
