Οι Άγιες αυτές γυναίκες έζησαν την εποχή του βασιλέως Λικινίου στην Αδριανούπολη της Θράκης. Ο ηγεμών της περιοχής Βάβδος (περί το 305 μ.Χ.) τις συνέλαβε ως χριστιανές και τις προέτρεπε να προσκυνήσουν τα είδωλα.
Ο Αμμούν ή Άμμων ήταν Διάκονος στην Αδριανούπολη της Θράκης και διδάσκαλος 40 ασκητριών παρθένων
Αυτόν, λοιπόν, ο ηγεμόνας της Ανδριανούπολης Βάρδος, επειδή δεν δεχόταν να θυσιάσει στα είδωλα, παρέπεμψε μαζί με τις 40 μαθήτριές του στον Λικίνιο τον άρχοντα της Θράκης. Οι 40 κοπέλες μαρτύρησαν με τους πιο φρικτούς τρόπους από τον Λικίνιο, όταν αρνήθηκαν τις διαταγές του να απαρνηθούν τη πίστη τους και να προσκυνήσουν είδωλα. Δέκα από αυτές κάηκαν ζωντανές, οχτώ αποκεφαλίστηκαν, 10 σκοτώθηκαν με ξίφος, ενώ οι τελευταίες 10 από πυρακτωμένα μαχαίρια.
Σε νεότερους Συναξαριστές, οι 40 Παρθένες έφεραν τα εξής ονόματα:
Αδαμαντίνη, Αθηνά, Ακριβή, Αντιγόνη, Αριβοία, Ασπασία, Αφροδίτη, Διόνη, Δωδώνη, Ελπινίκη, Ερασμία, Ερατώ, Ερμηνεία, Ευτέρπη, Θάλεια, Θεανώ, Θεανόη, Θεόνυμφη, Θεοφάνη, Καλλιρρόη, Καλλίστη, Κλειώ, Κλεονίκη, Κλεοπάτρα, Κοραλλία, Λάμπρω, Μαργαρίτα, Μαριάνθη, Μελπομένη, Μόσχω, Ουρανία, Πανδώρα, Πηνελόπη, Πολύμνια, Πολυνίκη, Σαπφώ, Τερψιχόρη, Τρωάς, Χάϊδω και Χαρίκλεια.
