Σαν σήμερα πριν 112 χρόνια το θρυλικό ναυάγιο του «Τιτανικού»

Η ιστορία του διασημότερου ναυαγίου, οι Έλληνες επιβάτες και οι θεωρίες συνωμοσίας.

408

Ο χρόνος για το επιβατηγό υπερωκεάνιο «Τιτανικός» σταμάτησε στις 15 Απριλίου 1912 μετά από σύγκρουση με ένα παγόβουνο, κατά το παρθενικό ταξίδι του από το Σαουθάμπτον προς τη Νέα Υόρκη. Το ναυπηγικό «θαύμα» για την εποχή του, βυθίστηκε για πάντα στο 2ο μεγαλύτερο ωκεανό της Γης και οδήγησε στον θάνατο πάνω από 1.505 ανθρώπους. Χαρακτηρίστηκε ένα από τα πιο θανατηφόρα ναυτικά δυστυχήματα σε καιρό ειρήνης στη σύγχρονη ιστορία.

 

Δραματική, αισθηματική ταινία εποχής του 1997 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τζέιμς Κάμερον.

Το παρθενικό και τελευταίο ταξίδι του «Τιτανικού»

Σαν σήμερα λοιπόν, ο «Τιτανικός» ξεκινούσε από το Σάουθαμπτον το παρθενικό του ταξίδι, το οποίο διήρκησε μόλις τέσσερις μέρες, όταν στον Ατλαντικό Ωκεανό, χτύπησε παγόβουνο. Βυθίστηκε δύο ώρες και 40 λεπτά αργότερα στις 02:20 π.μ. στις 15 Απριλίου, παρασύροντας στο θάνατο περίπου 1.500 ανθρώπους με τους υπόλοιπους τουλάχιστον 700 να βρίσκονται στις σωσίβιες λέμβους και να παρακολουθούν το τραγικό γεγονός κι έγινε το διασημότερο ναυάγιο στην Ιστορία.

Από τη βύθιση του «Τιτανικού», ο αριθμός των επιβατών έχει αλλάξει πολλές φορές. Το Βρετανικό Κοινοβούλιο το 1912 κατέληξε πως οι επιβαίνοντες ήταν 2.224, από τους οποίους 900 ήταν μέλη του πληρώματος. Από αυτούς, συνολικά 711 άνθρωποι διασώθηκαν και 1.513 έχασαν τη ζωή τους.

Ο «Τιτανικός» είχε 20 σωσίβιες λέμβους που επαρκούσαν για 1.200 ανθρώπους, ενώ ο αριθμός τους είχε υπολογιστεί σύμφωνα με το πλάτος του πλοίου! Μια… λεπτομέρεια που κάνει αίσθηση ακόμα και σήμερα είναι το ότι η ορχήστρα του πλοίου συνέχισε να παίζει μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Συνεργεία είδαν για πρώτη φορά τα συντρίμμια του Τιτανικού την 1η Σεπτεμβρίου 1985, σε βάθος 3.800 μέτρων, 22 χιλιόμετρα από τη θέση που είχε δώσει το κρουαζιερόπλοιο τη στιγμή της βύθισής του.

Οι Έλληνες επιβάτες

Στο ναυάγιο του Τιτανικού υπήρχαν και τέσσερις Έλληνες. Όλοι κατάγονταν από το χωριό Άγιος Σώστης της Μεσσηνίας και κανένας τους δεν κατάφερε να επιζήσει. Όλοι οι νεαροί άντρες ξεκίνησαν το ταξίδι τους προς τις ΗΠΑ με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να χτίσουν μια καλύτερη ζωή για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Ο 30χρονος Παναγιώτης Λυμπερόπουλος ήταν ο μεγαλύτερος από τους Έλληνες επιβάτες του Τιτανικού και ο μόνος που είχε σχέση με τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με όλα όσα έχουν γίνει γνωστά, ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος ήταν ο ιδιοκτήτης ενός μικρού εργοστασίου στη Νέα Υόρκη και είχε επιστρέψει στην Ελλάδα για να δει από κοντά τη βάπτιση του γιου του.

Παρά τα παρακάλια της συζύγου, λίγες ημέρες μετά αποφάσισε να επιστρέψει και πάλι στη γη της επαγγελίας. Μαζί του αποφάσισαν να ταξιδέψουν και οι δύο άλλοι συντοπίτες του, οι αδελφοί Χρονόπουλοι. Ο μεγαλύτερος αδελφός, ο Απόστολος Χρονόπουλος, ήταν 26 ετών και ήταν εργάτης. Ο νεαρός άντρας επιβιβάστηκε στον «Τιτανικό» από το Χερβούργο μαζί με τον 19χρονο αδελφό του Δημήτρη. Ο νεαρός άντρας επιβιβάστηκε στον «Τιτανικό» από το Χερβούργο μαζί με τον 19χρονο αδελφό του Δημήτρη. Ο τελευταίος Έλληνας επιβάτης του Τιτανικού ήταν επίσης ο 19χρονος Βασίλειος Καταβέλης, ο οποίος ήλπιζε ότι θα καταφέρει να φτάσει στο Μιλγουόκι των ΗΠΑ.

Η τραγική ειρωνεία είναι, ότι τόσο ο Λυμπερόπουλος όσο και ο Καταβέλης άλλαξαν τα εισιτήριά τους για να μπορέσουν να ταξιδέψουν μαζί με τους δύο αδελφούς.

Οι θεωρίες συνωμοσίας γύρω από το ναυάγιο

Το μεγάλο γεγονός του ναυαγίου του «Τιτανικού» έχει εμπνεύσει διάφορες θεωρίες εξήγησής του. Σήμερα αρκετοί πιστεύουν ότι στο ναυάγιο συνέτεινε και η υπέρμετρη ανθράκευση με σκοπό την κατάσβεση αναφλεγέντος άνθρακα, κάτι που οδήγησε σε αύξηση της ταχύτητας και ενδεχομένως έκανε αναπόφευκτη την πρόσκρουση στο παγόβουνο.

Μια νέα επιστημονική θεωρία για την πρόσκρουση του «Τιτανικού» πάνω στο μοιραίο παγόβουνο, είναι ότι στις αρχές Ιανουαρίου του 1912 σημειώθηκε ένα σπάνιο σεληνιακό φαινόμενο. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, εκείνο τον μήνα του 1912 η Σελήνη βρέθηκε στην κοντινότερη απόσταση από τη Γη, τα τελευταία 1.400 χρόνια

Το γεγονός αυτό οδήγησε σε μια τεράστια παλίρροια, με αποτέλεσμα τρεις μήνες μετά, πολλά παγόβουνα να εκτοπιστούν από τα ρηχά νερά που τα συγκρατούσαν κοντά στις ακτές της Γροιλανδίας και να κινηθούν προς τις θαλάσσιες οδούς, και τελικά να βρεθούν στη ρότα του «Τιτανικού» με συνέπεια το ναυάγιο.