Ένας ιδιαίτερος λαός

185

Του Γιάννη Τσαπουρνιώτη,

Είναι φιλότιμος λαός και συνάμα ιδιότροπος. Όταν γίνεται έκκληση για αίμα σε συνάνθρωπο που απειλείται άμεσα η ζωή του θα σπεύσει γρήγορα και μαζικά στην αιμοδοσία.

Πολλές φορές θα δώσει κι από το υστέρημα του για την οικονομική ενίσχυση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Θα προσφέρει αφιλοκερδώς βοήθεια σε πρόσφυγες, σε σεισμοπαθείς, σε πυρόπληκτους, σε πλημμυροπαθείς, σε όσους δοκιμάζονται σκληρά στην ψυχρή κοινωνία μας. Θα θυσιαστεί, θα πέσει στη φωτιά σαν μια γροθιά, θα συνδράμει ανιδιοτελώς.

Σε μια συναυλία φιλανθρωπικού χαρακτήρα θα καταβάλλει αυθόρμητα τον οβολό του για την ενίσχυση του εκάστοτε ιερού σκοπού. Όταν θα αποχωρήσει όμως από τον χώρο της συναυλίας θα αφήσει πίσω του ένα βουνό από κάθε λογής απορρίμματα. Ιδιόμορφος λαός.

Τη μια μέρα αναθεματίζει το «σύστημα» που τον αδικεί και την άλλη το επιβραβεύει συμπορευόμενος μαζί του.

Απαιτεί οργάνωση, υποδομές και τάξη στην γειτονιά του, στην πόλη του, στη χώρα του, τη στιγμή που ο ίδιος συμπεριφέρεται με προχειρότητα, επιπολαιότητα και αδιαφορία τόσο μέσα στο σπίτι του, όσο και στην κοινωνία.

Είναι παντογνώστης, ειδικεύεται σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου, κρίνει τους πάντες αλλά η αυτοκριτική είναι άγνωστη λέξη στην ζωή του.

Αν πεισμώσει θα πετύχει το ακατόρθωτο γιατί διαθέτει περηφάνια και τόλμη. Αν στραβώσει όμως θα γκρεμίσει τα πάντα γιατί το αίμα βράζει στις φλέβες του.

Ξεγελιέται μεμιάς όταν του τάζουν το εύκολο χρήμα. Αργά καταλαβαίνει πως τίποτα στον κόσμο δεν κατακτιέται χωρίς κόπο, μέθοδο κι υπομονή. Τότε μεγαλουργεί και γράφει λαμπρές σελίδες στην ιστορία της πατρίδας του.

Μέσα από αυτό το λαό γεννιούνται σπουδαίοι επιστήμονες που διαπρέπουν όμως σε ξένες χώρες γιατί η δική τους τους απογοητεύει, τους διώχνει μακριά.

Είμαστε ένας ιδιαίτερος λαός εμείς οι Έλληνες. Και η ιδιαιτερότητα αυτή μας χαρακτηρίζει και μας ακολουθεί για αιώνες.

Τα πλεονεκτήματα μας σκιάζονται από τα πολλαπλά ελαττώματα και οι αδυναμίες μας καλύπτονται από το πλούσιο κληροδότημα μιας χώρας που δεν εκμεταλλεύτηκε ποτέ τον πλούτο της γιατί ο διχασμός και η υποταγή σε ξένους είναι το διαχρονικό της αγκάθι.

Είμαστε ένας ξεχωριστός λαός. Πλάι μας δεν πλήττεις ποτέ.

Την αγαπάω την Ελλάδα και τον λαό της. Ας με πικραίνει, ας με απογοητεύει. Φυλάω γερά μέσα μου τα ανεκτίμητα κοσμήματα της.