Ας δώσουμε ότι μπορούμε

54

Του Ηλία Χρυσικού*

Θυμάμαι τέτοιες μέρες… είχαμε τελειώσει την ραδιοφωνική εκπομπή μας, -με τον Ιγνάτιο Μειμάρη-, έναν καλό φίλο που “έφυγε” από την ζωή και σταματημένοι καθώς ήμασταν στο κόκκινο φανάρι, μας πλησίασε ένας ηλικιωμένος κύριος ο οποίος ζητιάνευε.

Δεν πρόλαβα να κατεβάσω το τζάμι κι ο γκριζομάλλης κύριος πήρε με το ένα του χέρι τη μικρή βοήθεια από τον Ιγνάτιο, -εγώ φυσικά είχα άλλη αντίληψη- ενώ με το άλλο του χέρι χτύπησε ελαφρά την καρδιά του δείχνοντας το πόσο ήταν ευχαριστημένος.

Με πρόλαβε ο Ιγνάτιος λέγοντας: “Ηλία μου, υπάρχουν πολύ περισσότεροι τρόποι και ίσως πιο ουσιαστικοί να βοηθήσεις κάποιον. Αυτές τις ημέρες ας βρούμε την ανθρωπιά μέσα μας”.

Φύγαμε…και η μαγεία των Χριστουγέννων με “άγγιξε”.

Τις επόμενες ημέρες σταμάτησα σ΄ ένα βενζινάδικο της περιοχής μου κι ένας κύριος -μάλλον από άλλη χώρα- κατέφθασε να μου βάλει βενζίνη.

Ήταν φανερά κουρασμένος. Έβγαλα από το ντουλαπάκι του αυτοκινήτου μου μια μικρή σοκολάτα -πάντα κάτι έχω εκεί- και αφού πλήρωσα για τη βενζίνη, άπλωσα ξανά το χέρι μου και του είπα: “θέλεις;”

Δεν χρειάστηκε να απαντήσει. Το βλέμμα του “ζωντάνεψε” κι ένα τεράστιο χαμόγελο φανέρωσε τα κατάλευκα δόντια του.

Από τότε… ποτέ δεν τον είδα σκυθρωπό, χαμογελάει κάθε φορά που με βλέπει, ειδικά τις φορές που είμαι αγχωμένος και βιάζομαι.

Μια μέρα τον ρώτησα αν τα τρώει όλα αυτά που τον κερνάω -ανά διαστήματα- κι αυτός απάντησε φυσικά πως ναι, μα ακόμη κι αν δεν τα έτρωγε δεν θα είχε σημασία για εμένα…

Φίλοι μου, επειδή ο Ιγνάτιος “έφυγε” από την ζωή, θέλω να σας ζητήσουμε όλοι εμείς οι άνθρωποι του ραδιοφώνου και οι ακροατές όπως : η Ναυσικά, η Αντωνία, η Ελισάβετ, η Σωτηρία, η Νένα, η Χαρούλα, η Σοφία κ.α μια χάρη. Για τα Χριστούγεννα φέτος, μα και για όλο τον χρόνο αν μπορούμε…να ετοιμάσουμε κάτι από το υστέρημα μας και να δώσουμε μέσα από την καρδιά μας ότι μπορούμε στον συνάνθρωπό μας και κάθε φορά που βλέπουμε τον “Χριστό” μπροστά μας.

Σε έναν άστεγο, σε έναν ζητιάνο, σε οποιονδήποτε έχει ανάγκη.

Να μοιράσουμε αγάπη με πολλά χαμόγελα διότι το θαύμα είναι κοντά μας και φτάνει η στιγμή, που το καμπανάκι της πόρτας του σπιτιού μας, θα ακουστεί…

Καλά Χριστούγεννα!

 

* Ο Ηλίας Χρυσικός είναι δημοσιογράφος – δ/ντης του ρ/σ Ενημέρωση Ν. Πιερίας 92,2 στα fm & αρθρογράφος του pierianews.gr