Ελλάδα – Κόσοβο 2-0: Μια παρέα που μπορεί να γράψει τη δική της ιστορία

64

Ο Γκουστάβο Πογέτ πέτυχε την πρώτη νίκη του ως προπονητής της Εθνικής Ελλάδας μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Κατάφερε να κάνει ξανά τον Έλληνα φίλαθλο να ασχοληθεί με την Εθνική ομάδα. Ο κόσμος γέμισε το Πανθεσσαλικό Στάδιο για τη νίκη 2-0 επί του Κοσόβου, όπου πήγαν οικογένειες (μαζί τους και καμία 30ρια ηλίθιοι οι οποίοι θεώρησαν πως πρέπει να δημιουργήσουν πρόβλημα στους 150 Κοσοβάρους, που βρέθηκαν στο γήπεδο).

Η επιτυχία ήρθε με άνεση και ανωτερότητα

Να μην αφήσουμε όμως λίγους ηλίθιους να μας χαλάσουν όσα καλά είδαμε αυτές τις ημέρες από την Εθνική. Όσοι πήγαν στο γήπεδο, όσοι παρακολούθησαν την Εθνική από την τηλεόραση όλες αυτές τις ημέρες, χάρηκαν με αυτό που έβλεπαν. Παρακολούθησαν μία πραγματική ομάδα. Ένα σύνολο που ήξερε τι προσπαθούσε να παίξει κι οι ποδοσφαιριστές ήταν γεμάτοι από θέληση.

Δεν είναι κανένα τεράστιο κατόρθωμα το να κερδίσουμε την 1η θέση σε όμιλο Nations League με Κόσοβο, Βόρεια Ιρλανδία και Κύπρο, όμως είναι σημαντικός ο τρόπος, η άνεση με την οποία ήρθε αυτή η επιτυχία.

Έχουν γίνει οικογένεια

Οι διεθνείς όλες αυτές τις ημέρες έδειξαν πως μεταξύ τους είναι μία οικογένεια. Πάνω από όλα, έχουν δημιουργήσει μία όμορφη παρέα που διψά να πετύχει μέσα από την Εθνική. Για να πετύχει η Εθνική Ελλάδος, το γεγονός αυτό είναι το προαπαιτούμενο, η βάση για να χτίσει ο εκάστοτε ομοσπονδιακός τεχνικός και αυτή η βάση έχει δημιουργηθεί.

Θα ήταν καλό ο Δημήτρης Λημνιός να μην είχε τραυματιστεί με την Κύπρο. Η εικόνα του στο τέλος να πανηγυρίζει με τις πατερίτσες και ο ομοσπονδιακός τεχνικός να είναι ο πρώτος που τρέχει να αγκαλιάσει ήταν μία ζωγραφιά που αποτύπωσε όλο το δέσιμο το οποίο έχει αυτή η ομάδα. Η Εθνική Ελλάδος έγινε ξανά μία καλή παρέα και οι παρέες γράφουν τις όμορφες ιστορίες.

Με τον Πογέτ έχουμε πιο υψηλό ταβάνι

Σε αυτήν τη σύντομη διαδρομή που έφερε τις τέσσερις συνεχόμενες νίκες και την κατάκτηση της 1ης θέσης δεν σκοτώσαμε κανένα θηρίο. Δείξαμε όμως πως δεν ανήκουμε στη Γ’ Κατηγορία και πως είμαστε πολύ ανώτερη ομάδα από τους αντιπάλους που μας ανάγκασαν να αντιμετωπίσουμε τα αποτελέσματα των προηγουμένων ετών. Οι τέσσερις νίκες ήρθαν μέσα από απόλυτη ανωτερότητα, η οποία μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι με τον Πογέτ στον πάγκο μας, αυτή η παρέα που δημιουργήθηκε με τον Τζον Φαν Σιπ έχει πιο υψηλό ταβάνι.

Αυτήν την φορά το πρώτο γκολ δεν ήρθε εύκολα

Με το Κόσοβο υπήρξαν δυσκολίες στο να βρούμε το πρώτο τέρμα μας. Αυτήν την φορά δεν βρήκαμε το γκολ με την πρώτη μεγάλη ευκαιρία. Δεν θα ήταν εύκολο να γίνει και ο κανόνας. Ο Τάσος Μπακασέτας, που στην πρώτη εκτέλεση έβρισκε πλεχτό, είχε τρεις καλές τελικές στο 1ο μέρος, χωρίς η μπάλα να καταλήξει στα δίχτυα. Χρειάστηκε να δοκιμαστεί η υπομονή και τα όπλα μας για να φτάσουμε στη νίκη που θα μας έδινε και μαθηματικά την 1η θέση.

Είχαμε σαν μεγάλο πλεονέκτημα πως η ανωτερότητα μας δεν επέτρεπε στους αντιπάλους να φανούν απειλητικοί. Αυτό ήταν το όπλο μας και στα τέσσερα παιχνίδια που δώσαμε. Στον αγώνα με το Κόσοβο, όπου το πρώτο γκολ δεν ήρθε άκοπα, μας έδωσε το δικαίωμα να ψάξουμε με υπομονή το “χρυσό” τέρμα.

Καλός άξονας στο 1ο ημίχρονο, δεν πήραμε όσα έπρεπε από την επιθετική τριάδα

Είχαμε εξασφαλισμένο το μηδέν στην άμυνα και ψάχναμε τον τρόπο, για να νικήσουμε την άμυνα του Κοσόβου. Ο Πογέτ δεν πανικοβλήθηκε, δεν έψαξε το γκολ με κάποια εξεζητημένη, υπερβολικά επιθετική τακτική, δεν έριξε δεύτερο επιθετικό στην άμυνα του Κοσόβου, αντίθετα στο ημίχρονο άλλαξε τον έναν από τους δύο εξτρέμ και πέρασε στα αριστερά τον Πέτρο Μάνταλο.

Στο 1ο μέρος, ο Τάσος Χατζηγιοβάνης (που πήρε τη θέση του άτυχου Λημνιού) ήταν πιο δραστήριος από τον Γιώργο Μασούρα, όμως δεν βγήκαν καλές επιθέσεις από τα δύο άκρα. Στο 1ο ημίχρονο είχαμε γεμάτο παιχνίδι από τους τρεις κεντρικούς χαφ, με τον Δημήτρη Σιώπη να σταματά παντού τους αντιπάλους.

Ο μέσος της Τράμπζονσπορ έκλεισε το 45λεπτό με πέντε κερδισμένα τάκλιν. Ο Ανδρέας Μπουχαλάκης περνούσε κάθετες και ο Μπακασέτας είχε τρεις καλές τελικές -όπως πάντα- στον στόχο.

Το πρόβλημα ήταν πως ο Μασούρας δεν βρέθηκε σε καλή μέρα. Οι τελικές ενέργειες του δραστήριου Χατζηγιοβάνη δεν ήταν ουσιαστικές και ο Βαγγέλης Παυλίδης δεν βοήθησε, όσες φορές του περάσαμε την μπάλα.

Δεν πανικοβλήθηκε ο Πογέτ

Ο Πογέτ στην ανάπαυλα κράτησε στο γήπεδο τον Μασούρα, εκτιμώντας πιθανότατα πως του είναι πιο εύκολο να φανεί αποτελεσματικός και έβαλε τον Μάνταλο στα αριστερά αντί του Χατζηγιοβάνη. Ήταν ξεκάθαρη η επιλογή να βοηθηθεί ο Κώστας Τσιμίκας από την είσοδο ενός ποδοσφαιριστή που θα παίζει πιο μέσα στην πλευρά, ώστε να βρει διαδρόμους για να παίξουμε πιο επιθετικά. Με αυτόν τον τρόπο χάναμε σε ταχύτητα στα αριστερά της επίθεσης, όμως κερδίζαμε επιπλέον δημιουργό.

Συνεχίσαμε με την είσοδο του Μάνταλου να έχουμε την μπάλα, αλλά δεν φτάναμε σε απειλή. Θα έλεγε κανείς πως μέχρι να μπει ο Γιώργος Γιακουμάκης, το διάστημα από το 46ο λεπτό μέχρι το 58ο ήταν και το πιο βαρετό στο παιχνίδι. Ο Πογέτ είχε εμπιστοσύνη στην ομάδα, έψαξε το γκολ με υπομονή, έριξε στο γήπεδο τον Γιακουμάκη αντί του Παυλίδη και δεν βιάστηκε να παίξει με δύο φορ. Στο 64ο λεπτό, ο Γιακουμάκης έκανε γρήγορη κίνηση, βαθιά μέσα στην περιοχή, αλλά ο Μπακασέτας που είχε μπει σαν εξτρέμ στα αριστερά, έβαλε πολύ δύναμη στη σέντρα και δεν βοήθησε τον επιθετικό της Σέλτικ να τη φέρει προς τα δίχτυα.

Ο Πογέτ έχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας

Ο προπονητής χρειάζεται να έχει μαζί του και την τύχη, εκτός από ικανότητες. Ο Πογέτ σε αυτό το ξεκίνημα με την Εθνική δείχνει να έχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας. Στα προηγούμενα τρία παιχνίδια βρίσκαμε το γκολ στην πρώτη επίθεση, τώρα ο Ουρουγουανός είδε τις δύο αλλαγές του να υπογράφουν τη νίκη.

Στο 71ο λεπτό, η απόφασή του να περάσει χαφ στα αριστερά και να κρατήσει στην επίθεση της Εθνικής ένα φορ, με την είσοδο του Γιακουμάκη, έφερε το 1-0. Ο Μάνταλος, πήρε την μπάλα σε ένα χώρο που δεν είχε φύλαξη, βρήκε χρόνο για να σεντράρει, σήκωσε το κεφάλι κι έκανε μία πολύ καλή σέντρα στην κίνηση του Γιακουμάκη. Δύσκολα αυτήν την σέντρα θα την έκανε κάποιος εξτρέμ ταχύτητας.

Ο λόγος που έβαλε αριστερά τον Μάνταλο

Πολλές φορές, όταν ένας προπονητής χρησιμοποιεί ένα δημιουργό στα άκρα, ακούμε πως δεν παίζει στην φυσική θέση. Είναι μία πραγματικότητα, αλλά ο προπονητής τη γνωρίζει και πάει συνειδητά σε αυτήν την απόφαση, γιατί ψάχνει για άλλα στοιχεία στο παιχνίδι της ομάδας.

Στη δική μας περίπτωση, ο Πογέτ ήθελε και να ελευθερώσει τον Τσιμίκα, αλλά και να δώσει, έναν επιπλέον ποδοσφαιριστή που θα μπορεί να περάσει την μπάλα σωστά και με ποιότητα μέσα στην αντίπαλη περιοχή. Δεν είναι τυχαίο που στο 2ο ημίχρονο, παρότι βγήκε εξτρέμ για να μπει χαφ, στην πλευρά παίξαμε περισσότερο από τα αριστερά από ότι στο 1ο.

Ο Γιακουμάκης έκανε πολλά σε υψηλό επίπεδο στην γκολάρα του

Ο Γιακουμάκης έδειξε στη σέντρα του Μάνταλου την τεράστια πρόοδο που έχει κάνει αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση που γίνεται συχνά από κάποιους που δεν παρακολουθούν το ολλανδικό και το σκωτσέζικο πρωτάθλημα, το πώς γίνεται κι έχει αυτά τα νούμερα ενώ στην ΑΕΚ έβαλε μόνο ένα τέρμα, την απάντηση την έδωσε ο ίδιος. Δούλεψε, εξελίχθηκε, τον πίστεψαν και μπορεί στο γήπεδο να κάνει πραγματικά δύσκολα πράγματα.

Δεν ήταν απλό το γκολ που πέτυχε. Στη φάση του 71ου λεπτού, έκανε πολλά μαζί. Έτρεξε γρήγορα στον κενό χώρο για να βγει πρώτος στην μπάλα, πάτησε γερά ενώ ήταν σε κίνηση, σηκώθηκε πάνω από τον αντίπαλο στόπερ, έμεινε στον αέρα και στόχευσε. Έκανε πολλά πράγματα μαζί, σε υψηλή ένταση, με απόλυτο συγχρονισμό και ποιότητα. Έβαλε ένα τέρμα τεράστια κλάσης και έδειξε πως η Εθνική θα έχει έναν πραγματικά σπουδαίο επιθετικό στην προσπάθειά της να πάει στα τελικά της Γερμανίας.

Αυτή η ομάδα αξίζει να είναι στο Εuro 2024

Έχουμε πολλά κέρδη από αυτήν την προσπάθεια. Ο Πογέτ ξεκαθάρισε νωρίς τα πράγματα ως έμπειρος προπονητής και ανέβασε το “ταβάνι” των δυνατοτήτων της Εθνικής. Το Nations League ήταν μία πολύ καλή αρχή. Ένα ξεκίνημα που δείχνει πως από αυτήν την Εθνική μπορούμε να έχουμε απαιτήσεις. Αυτή η ομάδα είναι σε θέση να πάει στα τελικά του Euro 2024.