Το «ύψωμα του Άη Μόδεστου» στην παλαιά Λεπτοκαρυά

246

Του Ιωάννη Τζιόλα*

Στην παλαιά Λεπτοκαρυά, τα οικόσιτα ζώα και κυρίως τα μεγάλα, όπως οι αγελάδες, τα βόδια, τα άλογα, τα μουλάρια, κλπ, ήταν πολύ αγαπητά για τους κατοίκους του χωριού. Η αγάπη αυτή προέρχεται από το γεγονός, ότι τα ζώα αυτά δούλευαν πολύ σκληρά, έτσι ώστε με την εργασία τους, να μπορέσει να εξασφαλίσει το κάθε λεπτοκαρίτικο σπίτι, τα απαραίτητα αγαθά, για να μπορέσει να ζήσει. Επίσης πίστευαν πως τα οικόσιτα ζώα, τα προστάτευε ένας άγιος, ο Άγιος Μόδεστος.

Ο Άγιος Μόδεστος ήταν πατριάρχης Ιεροσολύμων (632 – 634 μ.Χ.) και η μνήμη του τιμάται στις 16 Δεκεμβρίου. Θεωρείται προστάτης των ζώων και των κτηνοτρόφων. Τιμάται ιδιαίτερα στη Μακεδονία. Η ημέρα της εορτής του, αποτελούσε παραδοσιακή αργία, με προσφορές άρτων και κολλύβων στο ναό από τους γεωργούς, οι οποίοι με τον αγιασμό εκείνης της ημέρας ράντιζαν τα σπαρμένα χωράφια τους. Κόλλυβα του αγίου έριχναν στα χωράφια, για να εξασφαλίσουν τη γονιμότητα της γης, ενώ κόλλυβα και άρτο έδιναν και στα ζώα τους να φάνε, για να έχουν την προστασία του.

Έτσι και στην παλαιά Λεπτοκαρυά, την παραμονή της γιορτής, όλες οι γυναίκες των γεωργών, πήγαιναν στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου, από «μια λειτουργιά» και από ένα πιάτο βρασμένο σιτάρι «τα κόλλυβα». Ο παπάς τα διάβαζε και τα ευλογούσε στον Εσπερινό και τις «λειτουργιές» τις κρατούσε για τον εαυτό του, ενώ «τα κόλλυβα» τα μοίραζαν στα παιδιά του χωριού.

Στις 16 Δεκεμβρίου, ημέρα που γιόρταζε ο Άγιος Μόδεστος, κανένας λεπτοκαρίτης γεωργός δεν πήγαινε στο χωράφι του, γιατί γιόρταζαν τα βόδια και τα γελάδια. Γι΄αυτό, την ημέρα εκείνη, από νωρίς το πρωί, την ώρα που μάζευε ο αγελαδάρης την αγέλη στην παλαιά Λεπτοκαρυά, όλοι οι γεωργοί πήγαιναν τα βόδια τους στον τόπο συγκέντρωσης και έφερναν μαζί τους και από μία κουλούρα. Αυτήν την έδιναν στον αγελαδάρη, για να τον ευχαριστήσουν για τις υπηρεσίες που τους προσέφερε, στο να προσέχει τα οικόσιτα ζώα τους (βόδια και γελάδια).

Πολλές πληροφορίες αντλήθηκαν από το βιβλίο του καθηγητή Γεωργίου Χατζή «Λεπτοκαρυά», καθώς και από το προσωπικό μου αρχείο.

 

* Ο Τζιόλας Ιωάννης είναι Φιλόλογος – Αρχαιολόγος