5 Δεκεμβρίου: του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου – προστάτη των καρκινοπαθών

99

Ο Άγιος Σάββας γεννήθηκε το 439 μ.Χ. Καταγόταν από το χωριό Μουταλάσκη της Καππαδοκίας και ήταν γιος ευσεβών γονέων, του Ιωάννη και της Σοφίας. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός και αναγκάστηκε να μεταβεί με τη σύζυγό του στην Αλεξάνδρεια, αναθέτοντας την ανατροφή του μικρού Σάββα στο συγγενή του Ερμεία.

Γρήγορα όμως ο Σάββας δυσαρεστήθηκε από τη συμπεριφορά των συγγενών του, που φιλονικούσαν για τον τρόπο ανατροφής του. Έτσι, σε ηλικία μόλις δεκαοχτώ χρόνων εγκαταβίωσε σε μοναστήρι, όπου έζησε ασκητικά και διέπρεψε στη μελέτη της Αγίας Γραφής και των λειτουργικών βιβλίων, στην εγκράτεια, την πνευματική κακοπάθεια, την ταπεινοφροσύνη και την υπακοή στο θέλημα του Θεού.

Μεγαλώνοντας, συνδέεται με σπουδαίες μορφές του ασκητικού βίου και με την πάροδο του χρόνου επιδίδεται εντονότερα στη μοναστική ζωή, μένοντας νηστικός για μέρες, και προσευχόμενος σε σπήλαιο.

Τριάντα πέντε ετών πήγε στην έρημο της Ανατολής και συνδέθηκε με τους μεγαλύτερους ασκητές της εποχής, όπως τον όσιο Ευθύμιο το Μέγα. Σύμφωνα με το συναξαριστή, τότε κέρδισε την κατά των δαιμόνων και των θηρίων πλήρη αφοβία.

Σε όλη τη ζωή του οργάνωσε μοναστήρια και καθοδήγησε ανθρώπους που ήταν αποφασισμένοι για τον αγγελικό βίο των μοναχών. Επιτέλεσε πολλά θαύματα προς δόξα Θεού. Υπέστη όμως και την περιφρόνηση και τη συκοφαντία των ανθρώπων. Πολέμησε τις αιρέσεις και αναδείχτηκε σε πρόμαχο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Για την αγιότητα της ζωής του και για τη μεγάλη του φήμη, είχε σταλεί από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων δυο φορές πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη, προς το βασιλιά Αναστάσιο και έπειτα προς τον Ιουστινιανό.

Το τέλος του Αγίου και το Λείψανό του

Σε ηλικία ενενήντα τεσσάρων ετών, το 534 μ.Χ., εκοιμήθη οσιακά και ειρηνικά. Το 584 μ.Χ., όταν ανοίχθηκε ο τάφος του Αγίου Σάββα, για να ενταφιαστεί ο Ηγούμενος Κασσιανός, το Λείψανό του βρέθηκε άφθορο. Αρχικά διαφυλάχθηκε στη Μονή του και στη συνέχεια μεταφέρθηκε μέχρι τη Βενετία.

Το 1965 μ.Χ., μετά από ενέργειες του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Βενεδίκτου, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία επέστρεψε το Λείψανο στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και φυλάσσεται έκτοτε στη Μονή του.

Ο τάφος του αγίου Σάββα βρίσκεται στον περίβολο της Λαύρας του Αγίου Σάββα, μέσα στην έρημο της Παλαιστίνης και απέναντι από πολλά σπήλαια-ασκητήρια.

Τα θαύματα του Αγίου

Ο Άγιος έκανε πολλά θαύματα. Κυρίως θεράπευε τους αρρώστους. Σήμερα φανερώνεται σε οικογένειες που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά και σε ασθενείς με καρκίνο. Στηρίζει τον αγώνα των ανθρώπων που δοκιμάζονται από τη σοβαρή αυτή ασθένεια. Γι’ αυτό, άλλωστε, και το ογκολογικό νοσοκομείο φέρει το όνομά του.

Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ανθρώπων τους οποίους ο Άγιος θεράπευσε, την ώρα που οι γιατροί δεν τους έδιναν πολλές ελπίδες. Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία των γονιών ενός κοριτσιού που είχε όγκο στο κεφάλι και έπρεπε να χειρουργηθεί άμεσα. Οι γιατροί είχαν προειδοποιήσει τους γονείς ότι η επέμβαση ήταν πολύ δύσκολη και δεν μπορούσαν να πουν τίποτε για το αποτέλεσμα. Ο φόβος και η απόγνωση οδήγησαν τους γονείς στην Εκκλησία και την εικόνα του Αγίου Σάββα.

Προσευχήθηκαν, παρακάλεσαν, έκλαψαν μπροστά στην εικόνα του Αγίου και του ζήτησαν να θεραπεύσει το κοριτσάκι τους. Την επόμενη ημέρα, νωρίς το πρωί, θα γινόταν το χειρουργείο. Όλα ήταν έτοιμα: το μικρό κορίτσι στο χειρουργικό κρεβάτι και οι γονείς απέξω, να ελπίζουν και να προσεύχονται. Τελικά, οι γιατροί, συγκινημένοι, ενημέρωσαν τους γονείς ότι όχι μόνο όλα είχαν πάει καλά, αλλά, μόλις ξεκίνησε το χειρουργείο, διαπίστωσαν ότι ο όγκος δεν υπήρχε! Κανένας δεν μπορούσε να εξηγήσει αυτό το γεγονός. Οι γονείς όμως ήξεραν. Ο Άγιος Σάββας είχε εισακούσει τις προσευχές τους και είχε θεραπεύσει το παιδί.

Το τίμιο λείψανο του Αγίου ετάφη στη μονή του. Κατά το έτος 547 ευρέθη εντός του μνήματος σώο και αδιάλυτο, και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Αιώνες αργότερα, το 1204, το πήγαν στην Ιταλία οι Βενετοί και το 1965 οι Πατέρες της μονής, με θαυμαστό τρόπο, κατάφεραν να το πάρουν πίσω. Έτσι, το ιερό λείψανο βρίσκεται αδιάφθορο στην ομώνυμη μονή Ιεροσολύμων. Υπάρχει, βέβαια, δάκτυλος «μετά σαρκός» του Αγίου στη Μονή Αγίου Ραφαήλ Γρίβας Κιλκίς και απότμημα του ιερού λειψάνου στη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων. Η Λαύρα του Αγίου Σάββα είναι προπύργιο της Ορθοδοξίας. Ανάμεσα στους Αγίους που ανέδειξε είναι και ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, τον 8ο αιώνα.

Το μοναστήρι του στα Ιεροσόλυμα και τα θεραπευτικά φύλλα της φοινικιάς του!

Το μοναστήρι του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα είναι ανδρικό και άβατο για τις γυναίκες. Στις γυναίκες οι μοναχοί βγάζουν άγια λείψανα, για να τα προσκυνήσουν στην πύλη της μονής, και μοιράζουν αγίασμα και λαδάκι, προκειμένου να σταυρώνονται, ιδιαίτερα όσοι έχουν καρκίνο.

Στην αυλή της μονής υπάρχει μια φοινικιά -κατά την παράδοση, τη φύτεψε ο Άγιος Σάββας-, τα φύλλα της οποίας θεωρούνται κατάλληλα για την απόκτηση παιδιών από όσες γυναίκες δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν. Οι μοναχοί προσφέρουν τα φύλλα, τα οποία οι γυναίκες βράζουν και πίνουν το ρόφημα, αφού πρώτα έχουν νηστέψει. Οι μαρτυρίες των γυναικών που δυσκολεύονταν να κάνουν παιδιά, αλλά τελικά τα κατάφεραν, είναι πολλές.