Το λιγότερο ατυχής η ανυπόγραφη ανακοίνωση της πλειοψηφίας του Συλλόγου Εργαζόμενων του Γ.Ν. Κατερίνης

58

Του Παναγιώτη Σαββίδη,

Θα περίμενε κανείς παραμονή της πανελλαδικής απεργίας των γιατρών στα Δημόσια Νοσοκομεία που κήρυξε η ΟΕΓΝΕ, η πλειοψηφία του ΔΣ των εργαζομένων στο δημόσιο νοσοκομείο Κατερίνης (ΝΔ) να είχε κάποιο μαζικό κάλεσμα συμμετοχής, να γνωστοποιούσε  τα αιτήματα, για προσλήψεις μόνιμου υγειονομικού προσωπικού, για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, να ζητούσαν την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη των εργαζόμενων, για να δυναμώσουν οι κινητοποιήσεις  τους αφού το θέμα της δημόσιας υγείας αφορά όλο τον λαό και κυρίως αυτή την περίοδο με τον «covid – 19».

Αντί αυτού, κάποιοι από την πλειοψηφία της διοίκησης (ΝΔ) αποφάσισαν  να παίξουν ύπουλα παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων, για να συγκαλύψουν αυταρχικές μεθόδους γιατρού (στελέχους της ΝΔ) που μήνυσε  ευάλωτη συμπολίτισσα μας  που έχασε τον γονιό της από τον «Κορονοιό», επειδή είπε απλά την άποψη της, και αυτή δεν ήταν σύμφωνη με αυτή του γιατρού.

Αυτή είναι η κατάντια του κυβερνητικού συνδικαλισμού και αποτελεί  συμπέρασμα που δείχνει ποσό αφερέγγυες  είναι αυτές οι πλειοψηφίες να αγωνιστούν για τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Δείχνει επίσης ποσό επιρρεπής είναι στην  συναλλαγή και στα ύπουλα παιχνίδια κάποιων, για να αθωωθεί η κυρίαρχη κυβερνητική  πολιτική ως συνέχεια των προηγούμενων, που έχουν υποβαθμίσει – απαξιώσει  το δημόσιο σύστημα υγείας έναντι των επιχειρηματικών συμφερόντων που λυμαίνονται τον χώρο, τον κλάδο.

Θα το ξαναπούμε για άλλη μια φορά όπως το βροντοφωνάξαμε από την πρώτη στιγμή.

Οι υγειονομικοί της χώρας μαζί με το υγειονομικό προσωπικό της Κατερίνης όπως και το ΕΚΑΒ είναι ήρωες που κάτω από εξαιρετικές δύσκολες συνθήκες και με πενιχρά μέσα  δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους  για να σώζουν ζωές.

Αυτή είναι η αλήθεια, αυτή είναι η πραγματικότητα.

Αλλά αυτή η αλήθεια συναντάει και μια άλλη αλήθεια, ότι οι γιατροί και οι νοσηλευτές δεν επαρκούν, ότι τα κρεβάτια ΜΕΘ πρέπει να πολλαπλασιαστούν, οι υγειονομικές μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας πρέπει να ενισχυθούν, ότι τα εμβολιαστικά κέντρα πρέπει να είναι πλήρες χωρίς μετακινήσεις προσωπικού από τα νοσοκομεία, ότι το νοσοκομείο δεν πρέπει να λειτουργεί σαν να είναι μόνο για ασθενείς « covid» γιατί οι υπόλοιπες ασθένειες δεν σταμάτησαν να υπάρχουν και πολλά άλλα που ξέρουν καλυτέρα οι υγειονομικοί που εργάζονται στον χώρο.

Με αυτά πρέπει να καταπιαστεί  η πλειοψηφία του ΔΣ του σωματείου εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Κατερίνης, να τα αναδείξει αγωνιστικά – διεκδικητικά, να πιέσει για λύσεις, και όχι να δρα με όρους παραγοντισμού, φθηνού πολτικαντισμού  όπως τους υποδεικνύουν κακοί συμβουλάτορες.

Οι υγειονομικοί της Πιερίας και όλης της χώρας σε αυτές τις δύσκολες και σύνθετες συνθήκες   μπορούν καλύτερα να ξεχωρίσουν την ήρα από το στάρι και να συνταχθούν με το αγωνιστικό κομμάτι των υγειονομικών.

Είναι οι υγειονομικοί που δεν σταμάτησαν να δίνουν  αγώνες από την πρώτη στιγμή που εμφανίσθηκε η «Πανδημία», κάνοντας πράξη το σύνθημα «και κάτω από τις μάσκες έχουμε φωνή».

Και εδώ στην Πιερία στο Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης τέτοιες δυνάμεις μαζί με το αγωνιστικό ταξικό κίνημα των εργαζομένων,  πρωτοστάτησαν για να οργανωθεί η πάλη και ο αγώνας, κόντρα στην απροθυμία των συμβιβασμένων πλειοψηφιών που «σφυρίζουν» αδιάφορα διευκολύνοντας την ανάλγητη αντιλαϊκή – αντιυγειονομική πολιτική της κυβέρνησης.