Λαϊκή Επαγρύπνηση και Αντίσταση για Ελεύθερα και Καθαρά Βουνά χωρίς Ανεμογεννήτριες

191

Του Παναγιώτη Σαββίδη

Με τον νέο νόμο της κυβέρνησης για το περιβάλλον  αίρονται κανονισμοί προστασίας του, για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες παράδοσης βουνών, οροσειρών, περιοχές φυσικού κάλλους  σε αδηφάγα μονοπώλια και πολυεθνικούς ομίλους για την εκμετάλλευση τους.

Μετατρέπουν τα βουνά της χώρας μας σε ένα απέραντο εργοτάξιο. Τα τσιμεντάρουν  ασύδοτα κατασκευάζοντας  ανεμογεννήτριες, επιτρέποντας τις πολυεθνικές να δρουν σαν επικυρίαρχοι.

Αποτελεί μια ανήθικη πολιτική που υπακούει μόνο στους νόμους του κέρδους και διευκολύνεται από την ΕΕ και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Η αντίσταση στις πολιτικές καταστροφής του περιβάλλοντος είναι καθήκον και μονόδρομος για να σταματήσει αυτή η  λεηλασία, που διαταράσσει την ισορροπία των οικοσυστημάτων, με απρόβλεπτες συνέπιες για την ποιότητα ζωής και το βιοτικό επίπεδο των λαϊκών οικογενειών.

Οι αγωνιστικές δράσεις που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα από διάφορα κινήματα ανυπακοής και απειθαρχίας αποτελούν ενθαρρυντικό σημάδι  και πρέπει να σηματοδοτήσουν την κλιμάκωση της πάλης γιατί αυτός ο δρόμος είναι μακρύς.

Ο πανελλαδικός συντονισμός με τοπικές επιτροπές σε κάθε νομό μπορεί να ενιαιοποιήσει αυτή την πάλη, να την πάει ένα βήμα παραπέρα ποιοτικά, προσθέτοντας νέες δυνάμεις που θέλουν να αγωνιστούν, βάζοντας το πολιτικό ζήτημα, ότι οι λαϊκές – κοινωνικές ανάγκες είναι ασυμβίβαστες με τα κέρδη του κεφαλαίου.

Το βασικό είναι να ξανασυζητήσουν οι τοπικές κοινωνίες, να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους, να πάρουν θέση σύλλογοι που ασχολούνται με το περιβάλλον, την φύση, τα βουνά, να συγκροτηθούν αγωνιστικές συσπειρώσεις σε πόλεις, νομούς, να αναζοωγοννηθούν οι υπάρχων, ξαναβλέποντας τα αγωνιστικά πλαίσια, ξεφεύγοντας από λογικές παραγοντισμού, δημοσίων σχέσεων και τοπικισμών.

Μας έδειξαν τις προθέσεις τους και πόσο αδίστακτοι είναι.

Ας τις δείξουμε και εμείς χωρίς φόβο, υποταγή και συμβιβασμό, με δύναμη την συλλογικότητα, την οργάνωση και το δίκιο, προτάσσοντας τις ανάγκες μας, που υπονομεύονται μόνιμα και σταθερά από το σύστημα και το κεφάλαιο.